Pierwszy kompleksowy portal dla turystów i osób zafascynowanych Włochami
Zima, Włochy Narty, Włochy Alpy, Włochy Dolomity, Włochy
Booking.com

Jakie włoskie miasto lubisz najbardziej?

  • Rzym
  • Wenecja
  • Mediolan
  • Florencja

» » Livigno

Livigno

prowincja: Sondrio, region: Lombardia, Włochy

Livigno, Włochy
Livigno, Włochy (fot. Evgeniy Isaev, flickr.com)

Livigno dzisiaj jest jednym z najbardziej znanych kurortów narciarskich w Europie, ale jeszcze w 1968 r. mało kto we Włoszech wiedział o tej miejscowości. Livigno położone na wysokości 1809 m n.p.m. dziś jest jednym z trzech najważniejszych kurortów narciarskich we Włoszech, a jeszcze pół wieku temu miasto było przez 9 miesięcy w roku całkowicie odcięte od świata. Historia tej alpejskiej wioski jest pasjonująca, sukces jaki odniosła jest niewyobrażalny, ale to nie wszystko. Livigno chce zostać kurortem, który odwiedzany będzie przez turystów przez cały rok - także latem jest tutaj co robić.

Jeszcze po zakończeniu II wojny światowej Livigno było niewielką alpejską wioską o wyjątkowo uciążliwym połączeniu. Jedyna droga dojazdowa prowadziła tutaj z włoskiego miasta Bormio przez przełęcz Passo del Foscagno (wys. 2291 m n.p.m.). Droga była kręta i wąska, a zalegający śnieg uniemożliwiał przejazd przez 9 miesięcy w roku. To sprawiało, że w Livigno nie żyło się łatwo. Ludzie w swoich gospodarstwach musieli w czasie wakacji gromadzić zapasy żywności, opału i leków na cały rok, ponieważ całe miasteczko przez większość roku było odcięte od świata i musiało liczyć wyłącznie na siebie.

Historia nieco jak z amerykańskiego horroru. Samotna alpejska wioska odcięta od świata i jej mieszkańcy zmuszeni liczyć wyłącznie na siebie. Na szczęście życie to nie film. Szybko zrozumiał to Napoleon, który w 1805 ustanowił w Livigno strefę bezcłową. Chodziło o to, aby z miasteczka przestali wyjeżdżać ludzie. Livigno z uwagi na swoje strategiczne położenie miało wzmacniać interesy Lombardi w tej części Europy. W 1972 r. włoskie władze po burzliwej dyskusji ponownie uznały prawo Livigno do autonomii podatkowej. Nie płaci się więc tutaj cła, akcyzy i podatku VAT. Niższe są ceny alkoholi, produktów luksusowych, a także paliwa.

W 1965 r. szwajcarska firma energetyczna Engadiner Kraftwerke AG zbudowała wąski tunel techniczny, którym miały jeździć ciężarówki do budowy zapory wodnej Punt dal Gall. Trzy lata później – po zakończeniu budowy zapory – tunel zaczął przyjmować ruch komercyjny w najlepszym rozumieniu tego słowa. W 2015 r. przejazd tunelem w sobotę w jedną stronę kosztował aż 44 euro od samochodu osobowego. Tunel jest na tyle wąski, że wprowadzono ruch wahadłowy za wyjątkiem sobót, kiedy to przed południem tunel wyprowadza ruch z Livigno, a po południu czynny jest w drugim kierunku. Na temat tunelu, cen i zasad funkcjonowania więcej piszemy na końcu tego działu, w ramce dotyczącej "komunikacji".

Uruchomienie tunelu było momentem przełomowym dla Livigno. Od tego czasu wioska stała się dostępna przez cały rok, a przede wszystkim w zimie. Wkrótce później ruszyły pierwsze inwestycje. Wytyczono trasy narciarskie, wybudowano kolejki gondolowe, krzesełkowe i orczykowe. Mieszkańcy przy swoich domach zaczęli wynajmować pokoje, powstawały rodzinne pensjonaty, a później także luksusowe hotele. Jeszcze bardziej rozwinęła się strefa bezcłowa, która dostępna była przez cały rok. Sprzedawano w niej nie tylko alkohole, ale także perfumy, odzież od znanych projektantów, zegarki i wyroby jubilerskie.

narty we Włoszech

Obecnie Livigno jest prawdziwym rajem dla narciarzy. Śnieg utrzymuje się tutaj przez 9 miesięcy w ciągu roku, ale niemal w ciemno można tu jechać od początku grudnia do pierwszych dni kwietnia. Wtedy w mieście trwa tzw. sezon, wszystkie stoki i wyciągi są czynne, a miasteczko tętni życiem. Obecnie długość tras narciarskich w okolicy Livigno liczy 115 km tras zjazdowych z 32 wyciągami i około 40 km tras biegowych. W okolicy znajduje się ponad 100 hoteli i pensjonatów.

Tutejsze trasy narciarskie słyną ze świetnego utrzymania oraz zróżnicowanego stopnia trudności. Znajdują się tu zarówno trasy dla amatorów, jak i dla zaawansowanych narciarzy oraz dla prawdziwych profesjonalistów. Tutejsze stoki są pięknie nasłonecznione przez ponad 330 dni w roku. Delikatny mróz i ogrzewające ciało słońce to idealna pogoda na narty. Miłośnicy snowboardu powinni odwiedzić snowpark Mottolino Snow Area. Specjalne stoki narciarskie przygotowano także dla dzieci. Są tu także przedszkola, do których można wysłać dzieci, jeśli chcemy spędzić czas na nartach. Wykwalifikowane opiekunki spróbują wówczas zająć czymś nasze dzieci.

W Livigno działają dziesiątki świetnych restauracji, które serwują lokalną kuchnię. Jest to swoiste połączenie kuchni włoskiej z kuchnią austriacką i szwajcarską. Często wychodzą z tego bardzo apetyczne, typowo alpejskie dania. Może są nieco cięższe i bardziej sycące niż tradycyjna kuchnia włoska, ale zawsze są świeże i pełne lokalnych produktów. Koniecznie trzeba spróbować! Punktem obowiązkowym w tutejszych barach i pubach jest także drink o nazwie bombardino. To podawany na gorąco napój alkoholowy w skład którego wchodzą: ajerkoniak, whisky (czasem brandy albo rum), bita śmietana i kawa.

Wbrew pozorom Livigno to nie tylko kurort zimowy. Cudownie jest tutaj także latem. W czasie wakacji to pięknie położona alpejska wioska z idealnie przystrzyżoną trawą i typowo górską zabudową. W miasteczku na co dzień żyje ponad 5 tys. osób. Do tego w czasie wakacji przyjeżdżają turyści, którzy chcą odpoczywać w ciszy, pooddychać górskim powietrzem lub pospacerować po alpejskich ścieżkach.

Livigno latem
wakacyjne ścieżki spacerowe i trekkingowe w Livigno

DO POBRANIA: ścieżki spacerowe i trekkingowe w Livigno w wysokiej rozdzielczości (PDF 6,38 MB)

W Livigno w czasie wakacji można jeździć po świetnie przygotowanych trasach rowerowych. Wytyczono i dobrze oznakowano trasy do trekkingu. Jest także kryty basen z saunarium, pole golfowe oraz górskie jezioro po którym można popływać kajakiem lub rowerkiem wodnym. Jeśli zgłodniejemy to przez cały rok czekają na nas producenci lokalnych serów, wędlin i alkoholi. Czynne są trattorie, bary i restauracje, a wieczorem na głównej ulicy miasta bardzo przyjemnie robi się zakupy w setkach urokliwych sklepów i sklepików, gdzie nie zapłacimy podatku VAT.

Booking.com

Położenie

Livigno znajduje się na północy włoskiego regionu Lombardia, tuż przy granicy ze Szwajcarią. Miasto leży na wysokości 1809 m n.p.m. Na co dzień mieszka tu nieco ponad 5 tys. osób. Miasto jest ważnym na skalę europejską ośrodkiem narciarskim. Znajduje się tutaj 31 wyciągów narciarskich, z których najwyższe stacje usytuowane są na wysokości 2800 m n.p.m. Długość tutejszych tras narciarskich przekracza 115 km. Niezwykłe położenie Livigno sprawiło, że do lat sześćdziesiątych XX wieku miasto przez 9 miesięcy w roku było odcięte od świata. Zmieniło się to dopiero po oddaniu do użytku tunelu łączącego Livigno ze Szwajcarią.

Livigno, Włochy
Livigno, Włochy (fot. Evgeniy Isaev, flickr.com)

Ciekawe miejsca, atrakcje, zabytki...

  • stoki narciarskie – największą atrakcją Livigno są tutejsze stoki narciarskie. Dzieci oraz osoby zaczynające swoją przygodę z narciarstwem znajdą tutaj aż 30 km tras narciarskim, które nie wymagają zbyt dużych umiejętności. Tras narciarskich dla narciarzy ze średnim poziomem umiejętności jest aż 70 km. Całość dopełnia 13 km trudnych tras, zarezerwowanych dla profesjonalistów, którzy mają duże doświadczenie w narciarstwie. Jeśli chodzi o wyciągi, to Livigno oferuje nam 3 wyciągi kabinowe, 12 wyciągów krzesełkowych, 16 orczykowych. Do tego w pobliżu Livigno znajduje się jeden snowpark.
  • turystyka piesza i trekking w Livigno – dziesiątki kilometrów alpejskich szlaków spacerowych i trekkingowych możemy odkryć wokół Livigno. Najpiękniejsze z nich są na górze Carosello 3000. Począwszy od łatwych i płaskich ścieżek ukrytych w cieniu lasu, po spacery na wysokościach, z których można podziwiać wyjątkową panoramę doliny, każdy może znaleźć szlak odpowiadający oczekiwanemu stopniowi trudności.
  • ścieżki rowerowe – Livigno oferuje turystom przybywającym tu w czasie wakacji dziesiątki kilometrów ścieżek rowerowych. Wśród zawodowców największym zainteresowaniem cieszą się trudne, ale dobrze utrzymane i oznakowane ścieżki górskie. Są to trasy dla zaawansowanych kolarzy specjalizujących się w wyścigach górskich. Trudy związane z różnicami poziomów rekompensują bajeczne widoki.

Historia

Do 1965 r. Livigno było mało znaczącą alpejską wioską, która z uwagi na swoje położenie przez 9 miesięcy w roku była odcięta od reszty świata. Jedyna droga dojazdowa prowadziła tutaj od strony włoskiego miasta Bormio, górską drogą przez przełęcz Passo del Foscagno na wysokości 2291 m n.p.m. Trasa była zamykana zimą z uwagi na trudne warunki atmosferyczne. To sprawiało, że mieszkańcy mieli tylko 3 miesiące w roku aby móc swobodnie podróżować.

Mieszkańcy przez większą część roku musieli więc samodzielnie zadbać o swoje wyżywienie, edukację i opiekę medyczną. Okres wakacyjny wykorzystywano na gromadzenie zapasów i przygotowywanie się do długiej i mroźnej zimy. Problemy mieszkańców w 1805 r. zauważył już Napoleon, który w Livigno ustanowił strefę bezcłową. Miało to zachęcić mieszkańców do pozostania w mieście i czerpania dochodów z handlu. Strategiczne położenie Livigno sprawiło, że Napoleonowi szczególnie zależało, aby utrzymać miasto, a co za tym idzie podtrzymać wpływy Lombardii w tej części Europy.

W 1965 r. szwajcarska firma energetyczna Engadiner Kraftwerke AG zbudowała wąski tunel techniczny, którym miały jeździć ciężarówki do budowy zapory wodnej Punt dal Gall. Trzy lata później – po zakończeniu budowy zapory – tunel zaczął przyjmować ruch komercyjny. Uruchomienie tunelu było momentem przełomowym dla Livigno. Od tego czasu wioska stała się dostępna przez cały rok, a przede wszystkim w zimie. Wkrótce później ruszyły pierwsze inwestycje. Wytyczono trasy narciarskie, wybudowano kolejki gondolowe, krzesełkowe i orczykowe. Mieszkańcy przy swoich domach zaczęli wynajmować pokoje, powstawały rodzinne pensjonaty, a później także luksusowe hotele. Jeszcze bardziej rozwinęła się strefa bezcłowa, która dostępna była przez cały rok.

Komunikacja

Do Livigno w zimie można dojechać od strony Szwajcarii. Najpierw należy kierować się na Innsbruck w Austrii, a później autostradą A12 w kierunku Szwajcarii. Należy pamiętać, że podróżując po austriackich autostradach jesteśmy zobligowani do zakupu winiety. Z autostrady A12 zjeżdżamy na miejscowość Prutz (drogą krajową numer 27) i dojeżdżamy do granicy austriacko-szwajcarskiej. Po przekroczeniu granicy ze Szwajcarią kierujemy się w stronę Scuol, a później Zernez. Następnie należy szukać informacji o drodze numer 28 i tunelu Munt la Schera.

Ważna informacja dotycząca organizacji przejazdu przed tunel Munt la Schera. Przejazd tunelem Munt la Schera jest płatny. Płatności przyjmowane są w Euro i we frankach szwajcarskich, wyłącznie w gotówce. Nie są akceptowane karty płatnicze. Przejazd samochodem osobowym to koszt 38 euro lub 44 euro, jeśli jedziemy w sobotę. Jest to tzw. bilet w obie strony (również na powrót). Tunel ma 3,5 km długości. Należy także pamiętać o zabraniu ze sobą łańcuchów na koła. W przypadku niesprzyjającej pogody lokalna policja skrupulatnie sprawdza, czy pojazdy wyposażone są w łańcuchy. W przypadku ich braku samochód nie jest wpuszczany do tunelu.

Inną ciekawostką dotyczącą tunelu Munt la Schera jest fakt, że w soboty (gdy zmieniają się turnusy) przez wiele godzin tunel czynny jest w relacjach jednokierunkowych. Od godziny 5:00 do 10:00 istnieje możliwość wyjazdu tunelem z Livigno do Szwajcarii, nie można natomiast jechać w przeciwnym kierunku. Pomiędzy godziną 10:00, a 11:00 tunel jest całkowicie zamknięty. Od godziny 11:00 do 18:00 tunel czynny jest tylko dla wjeżdżających do Livigno. Po godzinie 18:00 w sobotę i w pozostałe dni tygodnia ruch w tunelu odbywa się wahadłowo. Ma to związek z dużym potokiem turystów, którzy w sobotę przyjeżdżają lub wyjeżdżają z Livigno.

Sam tunel jest bardzo wąski. Większe autokary mają problem, żeby tędy przejechać. W przeszłości tunel miał służyć wyłącznie do transportu materiałów niezbędnych do budowy tamy w dolinie rzeki Spöl. Tunel zbudowała szwajcarska firma energetyczna Engadiner Kraftwerke AG w 1965 r. wyłącznie na własne potrzeby. Nikt wtedy nie przypuszczał, że będzie to główne połączenie drogowe do jednego z najważniejszych kurortów narciarskich w Europie. W 1968 r. tunel został udostępniony kierowcom (za opłatą). Spowodowało to dynamiczny rozwój Livigno, które wcześniej – przez 9 miesięcy w roku – było odcięte od świata.

Zobacz więcej: tunel do Livigno

W czasie wakacji (ale tylko i wyłącznie wtedy) do Livigno można dojechać od strony włoskiego miasta Bormio. Trasa wiedzie górską drogą przez przełęcz Passo del Foscagno na wysokości 2291 m n.p.m.

Można także dojechać od strony Szwajcarii z miejscowośći Poschiavo przez przełęcz Forcola di Livigno (wys. 2.315 m n.p.m.). W zimie na wiele miesięcy droga ta jest całkowicie zamknięta.

Miasta Partnerskie

Livigno nie posiada miast partnerskich.

Ocena miejsca

2.9/5 gwiazdek (577 głosy)

Napisz komentarz do artykułu

If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 
Pola wymagane *
Booking.com