Pierwszy kompleksowy portal dla turystów i osób zafascynowanych Włochami
Zima, Włochy Narty, Włochy Alpy, Włochy Dolomity, Włochy
Booking.com

Jakie włoskie miasto lubisz najbardziej?

  • Rzym
  • Wenecja
  • Mediolan
  • Florencja

» » Mediolan

Mediolan

prowincja: Mediolan, region: Lombardia, Włochy

Mediolan, Włochy
katedra w Mediolanie, Włochy (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

Mediolan jest światową stolicą mody i najważniejszym centrum gospodarczo-finansowym we Włoszech. To jedno z najbogatszych miast w Europie. Swoje kolekcje prezentują tutaj najwybitniejsi projektanci: Armani, Fendi, Prada, Ermenegildo Zegna. Na mediolańskich wybiegach podziwiać można najlepiej opłacane modelki świata. Znajduje się tu mnóstwo ekskluzywnych butików, ale nie brakuje także wyjątkowych outletów, wyprzedających końcówki firmowych kolekcji. Swoją siedzibę ma tutaj słynny teatr “La Scala”, włoska telewizja, giełda i najważniejsze banki. Mediolan nie ma tak wielu zabytków jak Rzym, czy Florencja, ale te, które posiada są pełne klasy i ogromnej wartości.

Z uwagi na zlokalizowane w pobliżu trzy międzynarodowe porty lotnicze, w tym lotnisko w Bergamo (Orio al Serio), które upodobały sobie tanie linie, Mediolan jest dobrym miastem na spędzenie weekendu. Jeśli będzie nam sprzyjać szczęście, a przy tym poświęcimy trochę czasu na poszukiwanie tanich połączeń lotniczych, to bilety kupimy w bardzo rozsądnej cenie. W czasie weekendu w Mediolanie można połączyć zwiedzanie miasta, zabytków i muzeów z robieniem zakupów w licznych butikach, outletach i sklepach z firmową odzieżą.

Z portu lotniczego Orio al Serio w Bergamo do centrum Mediolanu niemal co chwilę odjeżdżają autobusy trzech przewoźników: Terravision, Autostradale i Oriosuttle. Oceniając nie do końca obiektywnie wydaje się, że to właśnie Terravision ma najnowszy tabor autobusowy. Autobusy przewoźnika Autostradale wydają się być najstarsze. Wszystkie trzy firmy oferują jednak podobny czas dojazdu z lotniska w Bergamo do centrum Mediolanu za podobną cenę (około 5 euro za bilet w jedną stronę). Na stronach internetowych przewoźników istnieje możliwość zakupu biletu online. Nie warto tego robić, ponieważ system będzie od nas wymagał wprowadzenia dokładnej godziny odjazdu. Lepiej wsiąść w pierwszy autobus danego przewoźnika jaki napotkamy po wyjściu z terminala w Bergamo. Pracownicy w specjalnych kamizelkach będą nas namawiać do wybrania ich autobusu, a bilet będziemy mogli kupić bezpośrednio przed wejściem na pokład autobusu.

Zarówno autobusy z lotniska Orio ale Serio w Bergamo, jak i autobusy z lotniska Mediolan Malpensa kończą jazdę przy dworcu kolejowym Milano Centrale. To nie tylko jeden z najpiękniejszych dworców kolejowych na świecie, ale i komunikacyjne centrum miasta. Krzyżują się tutaj dwie linie metra. Nawet jeśli nie planujemy podróży pociągiem to warto zajrzeć na sam dworzec. Główny hall dworca przypomina najsłynniejsze dworce kolejowe w Stanach Zjednoczonych. Na same perony nie można wejść bez biletu na pociąg, ale za to z tarasu widokowego przy jednym z barów na piętrze można spojrzeć na pięknie zadaszone perony, przy których stoją zarówno nowoczesne pociągi regionalne, jak i superszybkie składy Pendolino. Sam dworzec został jakiś czas temu odrestaurowany i wyposażony w nowoczesne systemy elektroniczne. W tunelach pomiędzy dworcem kolejowym, a stacją metra znajduje się nowoczesna galeria handlowa. Spacerując po tym centrum komunikacyjnym pamiętajmy, że w takich miejscach często grasują kieszonkowcy. Nie jest to powód, aby dworca nie odwiedzać. Trzeba jednak pilnować portfela.

Z dworca możemy przejść od razu do metra. Wystarczy przejechać cztery stacje żółtą linią metra M3, aby dotrzeć do ścisłego centrum miasta i wysiąść tuż przed mediolańską Duomo. Jeśli planujemy intensywne zwiedzanie Mediolanu, to idąc do metra wypatrujmy salonu ATM. Będziemy tam mogli kupić jednorazowy bilet na przejazd za 1,50 euro ważny przez 90 minut lub bilet 24-godzinny za 4,5 euro. To drugie rozwiązanie jest dużo bardziej opłacalne. Bilet ważny jest dobę od momentu skasowania w bramce metra. Na jego podstawie możemy przemieszczać się także autobusami komunikacji miejskiej, tramwajami, a nawet koleją miejską. Należy tylko pamiętać, aby nie wyjechać za granice miasta.

Gdy wyjdziemy ze stacji metra na przystanku Duomo naszym oczom ukaże się od razu słynna mediolańska, gotycka katedra Duomo. Widok jest tym bardziej zaskakujący, bo rzadko metro dociera tak blisko punktu docelowego. Budowę katedry rozpoczęto już w XIV w. Z uwagi na liczne rzeźby i detale budowa trwała ponad 400 lat. Dziś jest drugą co do wielkości świątynią we Włoszech. Ciekawostką jest fakt, że w 1805 roku właśnie w mediolańskiej Duomo, Napoleon Bonaparte koronował się na króla Lombardii. Fasada katedry wykonana jest z białego marmuru. Warto także wejść do środka katedry (należy kupić bilet wstępu w cenie 2 euro) oraz na taras widokowy na dachu. Tam obowiązują szczególne względy bezpieczeństwa, a kontrole są zbliżone do tych, jakie mają miejsce na lotniskach. Z tarasu widokowego lepiej możemy przyjrzeć się setkom figurek na dachu oraz podziwiać panoramę Mediolanu.

mapa metra w Mediolanie
mapa metra w Mediolanie

metro w Mediolanie - kliknij tutaj, aby pobrać w wysokiej rozdzielczości

Piazza del Duomo to jeden z najwspanialszych placów we Włoszech. Nieustannie tętni życiem. W ciągu dnia jest tu tłum ludzi, zarówno turystów jak i mieszkańców. Z uwagi na rangę miejsca i wartość zabytków na placu przez całą dobę pracują służby mundurowe. Jest tu policja, carabinierzy, a nawet wojsko. To ostatnie albo ma związek z odbywającym się w Mediolanie Expo albo ma charakter głównie psychologiczny. Jednak w oczy rzucają się przede wszystkim tłumy turystów, imigranci handlujący bransoletkami i oczywiście gołębie – jest ich tu pełno, a wiele osób gwiżdżąc woła je na wysuniętą rękę i robi sobie z nimi zdjęcie.

Włosi twierdzą, że najlepiej ubrane panie i panowie chodzą właśnie po ulicach i placach Mediolanu. Coś w tym jest. Stojąc na Piazza del Duomo i przyglądając się ludziom doskonale widać, że ulliczna moda w Mediolanie zdaje się wykraczać poza włoski konserwatyzm. Kobiety w krótkich sukienkach i szpilkach jeżdżą na rowerach, prześwitujące bluzki na nikim nie robią wrażenia, a eleganccy panowie popijają kawę w kawiarnianych ogródkach, przeglądając najnowsze wydanie Corriere della Sera. Przy odrobinie szczęścia można spotkać modelki z zagranicy robiące sobie zdjęcia na którymś z miejskich placów lub gwiazdy włoskiego show biznesu robiące zakupy w słynnej Galerii Wiktora Emanuela II.

Stojąca tuż obok Duomo Galeria Wiktora Emanuela II to drugi najważniejszy symbol Mediolanu. Przepiękny pod względem architektonicznym obiekt pełni funkcję czegoś w rodzaju luksusowej galerii handlowej. Różnica polega na tym, że spotykają się tutaj ludzie, którzy chcą zrobić zakupy z ludźmi, którzy przybywają tylko po to, aby podziwiać architektoniczne piękno tego budynku. Galeria - obok tutejszego Duomo - stała się symbolem miasta. Otaczające gmachy pochodzą z XIX w., a niegdyś biegnące tędy ulice zostały przykryte szklaną kopułą. Poza ekskluzywnymi sklepami znajduje się tutaj też kilka restauracji, a do niedawna był tu także Mc Donald’s (teraz został przeniesiony kilkaset metrów dalej do innego budynku). Cały budynek w ostatnich latach został odrestaurowany. Miasto nieszczególnie było zainteresowane finansowaniem remontu Galerii, dlatego pojawiły się naciski na mediolańskie domy mody, aby to one sfinansowały remont Galerii, w której mają sklepy.

W Galerii Wiktora Emanuela II swoje sklepy mają m.in. takie domy mody jak Prada, Stefanel, Versace, Louis Vuitton, Giorgio Armani, Gucci, Brics, Rizzoli, Tod's i Church's. Jest tu też sklep Swarovskiego oraz kilka – dość drogich – restauracji ze stolikami rozstawionymi zarówno w środku lokalu, jak i pod szklanym dachem Galerii. W budynku sąsiadującym z Galerią Wiktora Emanuela II znajduje się salon Ferrari. Można tam na własne oczy zobaczyć jeden z modeli Ferrari, który brał udział w wyścigach Formuły 1. W sklepie można oczywiście kupić pamiątki i gadżety związane z marką.

Gdy wyjdziemy z Galerii Wiktora Emanuela II po przeciwnej stronie niż katedra, to znajdziemy się na słynnym Piazza Scala. Można tu usiąść w cieniu zieleni na jednej z ławek. Przy placu znajduje się słynny teatr operowy La Scala. O bilety bardzo trudno, ale wieczorami można podziwiać zjeżdżające tutaj osobistości, w pięknych samochodach i bogato zdobionych sukniach. Ulicą wzdłuż La Scali przejeżdżają zabytkowe tramwaje – niektóre z nich mają po 100 lat!

Osoby dla których pieniądze nie grają roli z pewnością wybiorą tzw. Złoty Kwadrat (czasem nazywany też Złotym Trójkątem) alei modowych, do którego dojdziemy w około 15 minut spod teatru La Scala. Złoty Kwadrat składa się z ulic Via Montenapoleone, Via Della Spiega oraz Via Sant'Andrea. To właśnie przy tych ulicach swoje sklepy mają najsłynniejsi projektanci, zarówno z Włoch, jak i z całego świata. W tym rejonie odbywają się także międzynarodowe pokazy mody. Dzielnicę poznamy od razu po słynnych szyldach międzynarodowych projektantów. Drzwi do poszczególnych sklepów otwierają elegancko ubrani panowie, którzy przy okazji pełnią funkcję ochroniarzy. Pod sklepy podjeżdżają busy z przyciemnionymi szybami lub eleganckie limuzyny. Co ciekawe zakupy robią tu nie tylko Włosi. Na ulicach widać sporo Japończyków, Brytyjczyków, Amerykanów i Rosjan.

Jeśli będąc w Mediolanie szukamy ubrań od znanych projektantów w okazyjnej cenie, to należy udać się pod adres Via Montenapoleone 26. Od 25 lat znajduje się tam jedyny w swoim rodzaju outlet D Magazine, w którym markowe ciuchy posegregowane są według nazwisk projektantów. Outlet jest niezwykle popularny wśród mieszkańców oraz turystów.

Poza słynnym Duomo bardzo ważnym kościołem w mieście jest też Santa Maria della Grazie, znajdująca się nieco poza ścisłym centrum miasta, w północno-zachodniej części. Wewnątrz kościoła znajduje się bezcenna "Ostatnia Wieczerza" autorstwa Leonardo da Vinci. Z uwagi na klasę malowidła w kościele obowiązują specjalne procedury bezpieczeństwa, a zwiedzanie należy wcześniej rezerwować (można to zrobić przez internet, zazwyczaj z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem). Sam budynek kościoła Santa Maria della Grazie z zewnątrz nie robi aż takiego wrażenia w porównaniu ze znajdującym się w centrum Duomo. Specjalne czujniki wewnątrz kościoła nieustannie monitorują wilgotność powietrza i temperaturę. Zwiedzający są wpuszczani w kilkunastoosobowych grupach i mogą przebywać we wnętrzu świątyni maksymalnie kwadrans. Obowiązuje bezwzględny zakaz robienie zdjęć.

Jedną z najbardziej tętniących życiem ulic w Mediolanie jest Via Dante. Prowadzi ona od Piazza del Duomo do Castello Sforzesco, czyli do Zamku Sforzów. Ulica w dużej części zamknięta jest dla ruchu samochodowego. Oczywiście odcinek pomiędzy Duomo, a Zamkiem Sforzów można przejechać metrem – to zaledwie dwie stacje metra dalej. Nie warto jednak tego robić. Wzdłuż Via Dante znajdują się liczne sklepy (z produktami dla zwykłych ludzi, w przystępnych cenach) oraz bary, kawiarnie i restauracje. Te ostatnie ceny mają wygórowane, ale nie na tyle, aby odmówić sobie kawy wypitej przy barze lub zimnego piwa przy stoliku. Ceny choć wysokie są jednak do zaakceptowania.

Mediolan, Włochy
fontanna przed Zamkiem Sforzów w Mediolanie, Włochy (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

Ulicą Via Dante dojdziemy do Castello Sforzesco (Zamku Sforzów). Majestatyczny zamek został wybudowany z czerwonej cegły w XIV wieku. Budowlę wzniesiono na planie kwadratu. Po środku znajduje się spory dziedziniec, a w narożnikach usytuowano baszty. Przed główną bramą do zamku znajduje się okazała, współczesna fontanna, przy której w upalne dni wypoczywają turyści. W 2015 roku wybudowano tutaj pawilon informacyjny EXPO 2015, które odbywało się w Mediolanie. Tuż obok znajdują się przystanki mediolańskich tramwajów oraz dwie stacje metra (dwóch różnych linii). Będąc w tej okolicy należy uważać na imigrantów handlujących bransoletkami. Pozornie próbują oni wręczyć taką bransoletkę za darmo. Później jednak oczekują zapłaty.

Zamek w przeszłości był siedzibą rodu Sforzów. W czasie swojej 700-letniej historii był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Pod koniec XIX wieku został odrestaurowany. Ponowny remont przeszedł kilka lat po zakończeniu II wojny światowej (zamek ucierpiał w czasie działań wojennych). Wewnątrz zamku obecnie mieści się kilka muzeów: Muzeum Sztuki Antycznej, Galeria Obrazów, Muzeum Sztuki Użytkowej, Muzeum Instrumentów Muzycznych, Muzeum Egipskie oraz Muzeum Prehistoryczne.

Zamkowe mury z każdej strony otoczone są fosą – jednak dzisiaj zamiast wody jest tam elegancko przycięty trawnik. Wejście na dziedziniec Zamku Sforzów jest bezpłatne. Jedyną niedogodnością jest fakt, że z uwagi za zagrożenie terroryzmem w ostatnim czasie wzmożone zostały wyrywkowe kontrole bezpieczeństwa przy wejściu do zamku. Z tyłu zamku znajduje się Park Sempione (Parco Sempione).

W Zamku Sforzów najważniejsza jest Pinakoteka Castello Sforzesco. W 1863 roku władze Mediolanu weszły w posiadanie licznych obrazów i zabytkowych dzieł sztuki. Był to zalążek dzisiejszej kolekcji obrazów, którą możemy obecnie podziwiać w Zamku Sforzów. Jednak pierwotn muzeum zainicjowane przez samorząd mieściło się w innym budynku, a przystosowanie zamku do funkcji muzealnych potrwało kilka lat. Pinakoteka została otwarta dla ludzi w 1878 roku. Wewnątrz podziwiać można bezcenną kolekcję włoskiego malarstwa począwszy od XIV wieku, aż po wiek XVIII. Znajdują się tu dzieła Canaletta, Angrea Montegna, Giovani Bellini, Vincenzo Foppa, Bernardo Luini, Filippo Lippi, Antonello da Messina i Tiziano (Tycjana).

Z tyłu, za Zamkiem Sforzów znajduje się Parco Sempione. Jedno z najbardziej urokliwych miejsc na mapie Mediolanu. To olbrzymi park, w samym sercu miasta z szerokimi szutrowymi alejami i piękną zielenią. Po środku parku znajduje się jeziorko, przez które możemy przejść po urokliwym moście (warto zwrócić uwagę na rzeźby przy wejściu na most). Na kamieniach zatopionych w jeziorku wylegują się żółwie, wokół których pływają kaczki.

Drzewa, krzewy i wszelka zieleń w parku jest bardzo zadbana i starannie przystrzyżona, jednak największym zainteresowaniem cieszą się eleganckie trawniki. W przeciwieństwie do niektórych polskich parków tutaj można chodzić po trawie. Wiele osób – zarówno turystów, jak i mieszkańców Mediolanu – traktuje tutejsze trawniki jak miejską plażę. Mieszkańcy przychodzą tu na spacery lub przyjeżdżają na rowerach, a następnie rozkładają ręczniki na trawie i opalają się w słońcu. Turyści, którym włoski klimat nie zawsze przypada do gustu szukają odpoczynku w zacienionych miejscach. Nikogo więc nie dziwi widok kobiet w samych strojach kąpielowych i panów w slipkach leżących na ręcznikach w centrum miasta. Obok parku znajduje się wieża widokowa (wjazd na górę jest płatny) oraz Łuk Triumfalny wzniesiony w XIX wieku na cześć Napoleona. Łuk zwrócony jest w stronę Paryża.

Parco Sempione został wybudowany w latach 1890-1893 w miejscu, gdzie wcześniej znajdowały się olbrzymie ogrody książęce. Park zajmuje powierzchnię niespełna 50 hektarów, jest ogrodzony i w olbrzymiej części monitorowany. Alejki, łąki, laski i krzewy zostały zaprojektowane w stylu angielskim. Można więc tu wyróżnić łąkę centralną, centralne jeziorko oraz zalesione części po bokach. Całość tworzy ciekawą oś widokową, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że z jednej strony krajobraz "zamknięty" jest przez Zamek Sforzów, a po drugiej stronie znajduje się Łuk Triumfalny.

Będąc w Mediolanie nie można zapomnieć o małej Wenecji, czyli dzielnicy Naviglio znajdującej się na południowy zachód od centrum. Naviglio słynie ze swoich kanałów, którymi w przeszłości przypływały do Mediolanu barki z towarami. Do Naviglio można dojechać tramwajem (linią numer 14 z okolic Piazza del Duomo) lub metrem.

W dzielnicy Naviglio znajdują się urokliwe kanały otoczone z obydwu stron bulwarami i kamieniczkami. Największy z kanałów to Naviglio Grande. Co ciekawe jeszcze kilka lat temu pomiędzy ulicami Viale Gorizia, a Viale Gabriele D'Annunzio znajdował się zapomniany przez miasto trawnik. W ostatnich latach (prawdopodobnie z uwagi na organizowane tutaj Expo2015) podjęto decyzję o wykopaniu w tym miejscu szerokiego kanału, po którym mogłyby pływać barki. Wkrótce potem przystąpiono do prac. Wykopano sztuczny kanał, wybudowano most łączący obie strony, po bokach wzniesiono urokliwe bulwary – częściowo z eleganckiego drewna – przy których znajdują się pomosty, ławki, alejki spacerowe, trawniki i tereny rekreacyjne. O poranku biegają tutaj mieszkańcy, spacerują turyści, a emeryci przesiadują na ławkach czytając prasę. Wieczorami bulwary są przepięknie oświetlone, a tutejsze knajpki i restauraje zapełniają się ludźmi.

Z kolei kanał Naviglio Grande (znajdujący się tuż obok) wydaje się być najbardziej urokliwy ze wszystkich. Przy brzegu rozstawione są barowe i restauracyjne stoliki. Ceny są tu niższe niż w centrum, jedzenie znacznie smaczniejsze, a alkohole smakują tutaj lepiej. Wokół mniej jest zabieganych turystów z aparatami, a więcej mediolańskiej bohemy. Podobno spotykają się tutaj projektanci mody, lokalni malarze, artyści, czy sympatycy miasta. To wyjątkowo romantyczne miejsce. Wzdłuż kanału ciągnie się wybrukowana alejka, co jakiś czas dwa brzegi połączone są ze sobą mostkami. Kamieniczki są tutaj niskie – widać, że zachowały dawny charakter. Ruch samochodowy jest tu praktycznie niemożliwy. Bardzo przyjemne miejsce pozwalające zapomnieć o wielkomiejskim zgiełku mediolańskich ulic. Kameralny kanał tętni życiem zarówno w godzinach porannych, jak i późnym wieczorem. Punkt obowiązkowy dla wszystkich, którzy odwiedzają Mediolan!

Po Mediolanie najlepiej przemieszczać się komunikacją miejską (metrem, autobusami i tramwajami) lub na rowerze. Ścisłe centrum miasta pomiędzy Parco Sempione, Zamkiem Sforzów, katedrą Duomo, Galerią Wiktora Emanuela II, teatrem La Scala i Złotym Kwadratem można zwiedzić pieszo. Jednak to dzielnicy Naviglio lepiej już dojechać tramwajem lub metrem. Wśród rodzimych mieszkańców Mediolanu szczególnie popularne są właśnie rowery. Podczas rezerwacji hotelu warto zwrócić uwagę na możliwość bezpłatnego wypożyczenia rowerów.

Booking.com

Położenie

Mediolan położony jest na północno-zachodnim kraju Niziny Padeńskiej, na północy Włoch, w niewielkiej odległości od Alp. Taka lokalizacja sprawia, że przeważa tu klimat kontynentalny. W przeciwieństwie do większości włoskich regionów jest tu nieco chłodniej, dni deszczowe zdarzają się częściej, a zimą śnieg nie jest zaskoczeniem. Mediolan jest drugim - po Rzymie - pod względem wielkości miastem we Włoszech, zamieszkiwanym przez około 1,3 mln mieszkańców.

Sama Lombardia to jeden z najlepiej rozwiniętych regionów w Europie pod względem infrastruktury. Do Mediolanu prowadzą autostrady A1, A4, A7, A8 i A9. Natomiast dużą obwodnicę miasta i połączenie pomiędzy autostradami tworzą autostradowe odcinki A50, A51 i A52. Przez Mediolan przebiega linia kolei dużych prędkości, która obecnie jest rozbudowywana tak, aby połączyć ją z siecią francuską, biegnącą do Paryża.

Mediolan, Włochy
Galeria Wiktora Emanuela II, Mediolan, Włochy (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

Ciekawe miejsca, atrakcje, zabytki...

  • Galeria Wiktora Emanuela II - XIX wieczny gmach, będący fragmentem ulicy, która jest przykryta szklaną kopułą. Pasaż handlowy jest symbolem Mediolanu. W środku znajdują się dziesiątki ekskluzywnych sklepów i restauracji. Większość klientów to międzynarodowy tłum turystów. W Galerii Wiktora Emanuela II swoje sklepy mają m.in. takie domy mody jak Prada, Stefanel, Versace, Louis Vuitton, Giorgio Armani, Gucci, Brics, Rizzoli, Tod's i Church's. Jest tu też sklep Swarovskiego oraz kilka – dość drogich – restauracji ze stolikami rozstawionymi zarówno w środku lokalu, jak i pod szklanym dachem Galerii. Będąc w Galerii warto zwrócić uwagę na posadzkę. Podobno obrót na pięcie pośrodku galerii spowoduje, że jeszcze wrócimy do Mediolanu.
  • Katedra Duomo - najwspanialsza gotycka katedra świata. Jest drugą co do wielkości świątynią we Włoszech i czwartą pod względem wielkości bazyliką na świecie. Jej budowę rozpoczęto pod koniec XIV wieku. Fasadę zdobi 2200 rzeźb, które ustawiano przez ponad 400 lat. W katedrze Duomo Napoleon Bonaparte koronował się na króla Lombardii. Fasada katedry wykonana jest z białego marmuru. Tworzy to niesamowity efekt, gdy od fasady odbijają się promienie słońca. Turyści z dachu kościoła mogą podziwiać panoramę Mediolanu. Wstęp do wnętrza katedry jest płatny (w 2015 r. bilet kosztował 2 euro). Jeszcze droższy jest wjazd windą na dach katedry (13 euro w 2015 r.).
  • Piazza del Duomo – główny plac miasta, tętniący życiem od wczesnego poranka do późnej nocy. Pod placem krzyżują się dwie linie mediolańskiego metra. Do placu prowadzi kilka ważnych ulic handlowych, które także oblegane są przez turystów. Na samym placu w zależności od okoliczności umieszczane są różne instalacje, wystawy lub organizowane są koncerty. Warto uważać na imigrantów handlujących różnego rodzaju bransoletkami lub charakterystycznymi kijami do robienia tzw. selfie.
  • Santa Maria della Grazie - kościół z zewnątrz nie jest tak efektowny jak Katedra Duomo, ale wewnątrz znajduję się prawdziwy skarb: fresk “Ostatnia Wieczerza” autorstwa Leonardo da Vinci. Niektórzy twierdzą, że to cud, iż dzieło zachowało się do naszych czasów. Leonardo zastosował bowiem nowatorską technikę malowania, a do tego farbę nakładał na mokrą jeszcze ścianę. Zajmująca całą ścianę kościelnego refektarza "Ostatnia wieczerza" cieszy się takim zainteresowaniem, że zwiedzanie trzeba zamówić z wyprzedzeniem telefonicznie. W celu ochrony dzieła wprowadzono bardzo restrykcyjne reguły dla zwiedzających. Wpuszczane są grupy 25-osobowe, a wizyta trwa kwadrans. Temperatura i wilgotność powietrza oraz natężenie światła są ściśle monitorowane. Fotografowanie dzieła jest surowo zakazane.
  • Castello Sforzesco - zbudowany został w połowie XIV wieku przez rodzinę Viscontich. W 1447 roku zburzyli go rozwścieczeni mieszkańcy Mediolanu, którzy zbuntowali się przeciw tyranii Viscontich. Zamek został odbudowany, ale ponownie był zniszczony podczas II wojny światowej. Obecnie mieści się w nim muzeum, a wokół zamku jest największy park w Mediolanie.
  • Parco Sempione – park znajdujący się w centrum Mediolanu, tuż obok Zamku Sforzów. Park wybudowano w stylu angielskim. Po środku znajduje się szeroka łąka, na której w upalne dni opalają się turyści i mieszkańcy. Po bokach parku rosną wysokie drzewa dając przyjemny cień. Po środku łąka przedzielona jest przez niewielkie jeziorko. Warto zwrócić uwagę na oś widokową, która z jednej strony jest zamknięta przez budynek zamku, a z drugiej przepięknie komponuje się z Łukiem Triumfalnym, który został wzniesiony na cześć Napoleona i który jest zwrócony w stronę Paryża. Zwiedzanie parku jest bezpłatne. W przeciwieństwie do niektórych polskich parków tutaj można wchodzić na trawę i rozkładać swoje ręczniki. Park jest monitorowany i ogrodzony. W niewielkim jeziorku warto zwrócić uwagę na kaczki i żółwie. Park zamykany jest na noc.
  • Piazza della Scala – plac pomiędzy teatrem La Scala, a Galerią Wiktora Emanuela II. To w zasadzie skwer z zielenią i ławkami wokół. Będąc na placu poza La Scalą i samą Galerią warto też zwrócić uwagę na majestatyczny budynek banku i taras widokowy na jego dachu, a także na przejeżdżające tędy tramwaje. Przy odrobinie szczęścia zobaczymy zabytkowy, 100-letni tramwaj, który do dziś jeździ po mediolańskich szynach.
  • La Scala - jeden z najsłynniejszych operowych teatrów świata. Za dnia budynek teatru specjalnie nie rzuca się w oczy, chociaż został niedawno wyremontowany za 70 milionów dolarów. Wieczorami podjeżdżają tutaj luksusowe samochody z eleganckimi gośćmi. Wewnątrz La Scali panuje przepych, bogato zdobione sale przywodzą na myśl zamkowe komnaty. Bilety na przedstawienia są niestety drogie, a ich kupno graniczy z cudem.
  • Piazza Affari i włoska giełda – przy Piazza Affari znajduje się budynek mediolańskiej giełdy. Budynek nie jest dostępny dla zwiedzających, ale cała okolica warta jest spaceru. Główną atrakcją placu jest kontrowersyjny pomnik znajdują się na środku.
  • Bazylika Św. Ambrożego w Mediolanie – jest jednym z najstarszych kościołów w Mediolanie. Świątynia została wzniesiona pomiędzy 379, a 386 rokiem. Inicjatorem budowy był biskup Mediolanu św. Ambroży, który później został tutaj pochowany. Bazylikę usytuowano w miejscu, w którym znajdowały się groby męczeńsko pomordowanych chrześcijan, którzy zginęli w czasie prześladowań rzymskich. W VIII wieku zostało tu założone opactwo benedyktyńskie. Niespełna sto lat później bazylika została rozbudowana o chór i kryptę. Stworzono też mozaikę, którą do dziś można podziwiać. Kolejna przebudowa miała miejsce w 1088 roku i trwała przez kolejnych 11 lat. To właśnie tej przebudowie zawdzięczamy dzisiejszy wygląd bazyliki. Dziś świątynia jest jedynym wzorem romańskiego stylu lombardzkiego. Inne budowle tego typu zostały już dawno zniszczone. Zwiedzanie bazyliki św. Ambrożego jest bezpłatne. Wewnątrz wciąż odbywają się różnego rodzaju uroczystości religijne, w trakcie których robienie zdjęć jest zakazane.
  • Naviglio - jedna z dzielnic Mediolanu. Znajdują się tutaj liczne kanały, przypominające te w Wenecji. Wokół kanałów w licznych kamienicach zlokalizowane są bardzo klimatyczne restauracje, puby, bary i kawiarnie. Niektóre znajdują się nawet na barkach przycumowanych do brzegu. W kamienicach nad restauracjami znajdują się małe galerie i sklepy z antykami. Najsłynniejszym z kanałów jest kanał Naviglio Grande. To wzdłuż niego utworzono bulwary spacerowe, a liczne mosty łączą ze sobą poszczególne strony kanału. W przeszłości wpływały tędy do Mediolanu towary na handel. Co ciekawe jeszcze kilka lat temu pomiędzy ulicami Viale Gorizia, a Viale Gabriele D'Annunzio znajdował się zapomniany przez miasto trawnik. W ostatnich latach (prawdopodobnie z uwagi na organizowane tutaj Expo2015) podjęto decyzję o wykopaniu w tym miejscu szerokiego kanału, po którym mogłyby pływać barki. Wkrótce potem przystąpiono do prac. Wykopano sztuczny kanał, wybudowano most łączący obie strony, po bokach wzniesiono urokliwe bulwary – częściowo z eleganckiego drewna – przy których znajdują się pomosty, ławki, alejki spacerowe, trawniki i tereny rekreacyjne. O poranku biegają tutaj mieszkańcy, spacerują turyści, a emeryci przesiadują na ławkach czytając prasę. Wieczorami bulwary są przepięknie oświetlone, a tutejsze knajpki i restauracje zapełniają się ludźmi.
  • Stadion San Siro - stadion, na którym gra Inter Mediolan i AC Milan. Jeden z największych tego typu obiektów na świecie, mieści 85 tys. widzów. Obiekt można zwiedzać w towarzystwie przewodnika, łącznie z trybunami, lożami VIPów i szatniami piłkarzy.
  • Corso Vittorio Emanuele II – jedna z ważniejszych ulic w centrum Mediolanu. Ta zamknięta dla ruchu aleja biegnie od mediolańskiej katedry w stronę Piazza San Babila. Przy ulicy znajdują się liczne sklepy, restauracje i bary. Co ciekawe to właśnie tutaj znajdują się sklepy sieciowe z cenami przystępnymi dla zwykłych ludzi (Zara, Bershka, Canana Republic, H&M, Pull & Bear, Oysho, Mango, Carpisa itp.). Z uwagi na duży ruch pieszych przy tej alei często można spotkać ulicznych artystów śpiewających na żywo lub malujących portrety.
  • Złoty Kwadrat – czyli Piazza Duomo oraz ulice Via Manzoni, Via Monte Napoleone, Via Sant'Andrea, Via Spiga i Via Borgospesso. To w tych miejscach znajdziemy słynne, ekskluzywne sklepy Giorgio Armani, Prada, Chanel, LV, Chopard, Gucci i Tiffany i wiele innych. Podobno czynsz za lokal sięga tam 7000 euro za metr kwadratowy!
  • Villa Della Spiga – ulubiona ulica Monici Belucci czy Victorii Beckham. Gdy tylko są w Mediolanie, to robią zakupy właśnie w sklepach przy tej ulicy.

Historia

Pierwsze miasto w miejscu Mediolanu pojawiło się w IV wieku przed naszą erą. Sto lat później pierwszy raz pojawiła się tu rzymska armia. Od 286 do 403 roku Mediolan był stolicą Cesarstwa Rzymskiego. W XV wieku miastem rządziła rodzina Sforzów - to wówczas tworzył tutaj Leonardo da Vinci. Mediolan często przechodził z rąk do rąk. Był opanowywany przez Niemców, Francuzów, Hiszpanów, czy Austriaków.

W 1815 roku kongres wiedeński postanowił, że Mediolan powróci do Austrii. Niespełna pół wieku później na skutek wojny francusko-austriackiej, Mediolan zostaje odebrany Austrii na rzecz Królestwa Sardynii. Dwa lata później, w 1861 roku Mediolan został przyłączony do Zjednoczonego Królestwa Włoch. W czasie II wojny światowej Mediolan był kilkukrotnie bombardowany przez aliantów. W trakcie jednego z bombardowań został uszkodzony budynek teatru "La Scala". Od połowy XIX wieku widoczny jest dynamiczny rozwój Mediolanu dzięki zlokalizowanemu tam przemysłowi.

Mediolan ma bardzo duże znaczenie dla gospodarki Włoch. Jest ważnym węzłem kolejowym i drogowym. Swoje siedziby mają tutaj banki i instytucje finansowo-ubezpieczeniowe. Jest największym w kraju ośrodkiem przemysłu maszynowego, elektrotechnicznego, samochodowego (Alfa Romeo), chemicznego (Pirelli), odzieżowego (światowe domy mody), metalowego, szklarskiego i spożywczego (sery, wina Cinzano). W Mediolanie swoją siedzibę i główne studia nagraniowe ma koncern medialny Mediaset, do którego należą trzy główne włoskie stacje telewizyjne (Canele 5, Rete 4, Italia 1). Są własnością Silvio Berlusconiego, byłego wieloletniego premiera Włoch.

Mediolan, Włochy
dzielnica Naviglio w Mediolanie, Włochy (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

Komunikacja

Turyści wybierający się do Mediolanu pociągiem wysiądą na "Milano Centrale" - jednym z największych dworców kolejowych w Europie, który codziennie obsługuje około 330 tys. pasażerów. Na dworcu zatrzymują się pociągi dużych prędkości Pendolino, jeżdżące z prędkością 300 km/h. Dworzec kolejowy połączony jest tunelami ze stacjami dwóch linii metra, które się tutaj przecinają. Pomiędzy dworcem, a stacją metra znajduje się podziemna galeria handlowa. Jest tu także punkt, w którym można kupić bilety na komunikację miejską (także całodobowe).

Mediolan obsługują trzy porty lotnicze. Pierwszy z nich to port lotniczy Mediolan-Malpensa, położony 48 km na zachód od Mediolanu. Jest to drugi pod względem wielkości port lotniczy we Włoszech. Mediolan Malpensa jest połączony z Mediolanem linią kolejową, pociąg o nazwie “Malpensa Express” jeździ z portu lotniczego do stacji Milano Cadorna. Drugie połączenie z lotniska obsługuje linia autobusowa do dworca Milano Centrale.

Drugie z mediolańskich lotnisk to Mediolan-Linate, jednak obecnie obsługuje ono raczej ruch krajowy i krótkie trasy międzynarodowe. Znajduje się stosunkowo blisko centrum.

autobus z lotniska w Bergamo do Mediolanu
autobus z lotniska w Bergamo do Mediolanu (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

Trzecim mediolańskim lotniskiem jest Bergamo-Orio al Serio, oddalone o 50 km od centrum. Lotnisko specjalizuje się w obsłudze tanich linii lotniczych takich jak Ryanair i Wizzair (w tym liczne połączenia z Polski) Z lotniska do dworca kolejowego Milano Centrale najłatwiej można dostać się autobusem. Połączenie z lotniska w Bergamo do centrum Mediolanu realizowane jest przez trzech przewoźników. Przeciętnie autobusy odjeżdżają mniej więcej co 20-30 minut, przez cały dzień do późnego wieczora.

Czytaj więcej: autobus z lotniska w Bergamo do Mediolanu

Samochodem do Mediolanu można dotrzeć bez większego kłopotu. Prowadzą tu autostrady A1, A4, A7, A8 i A9. Dużą obwodnicę miasta i połączenie pomiędzy autostradami tworzą autostradowe odcinki A50, A51 i A52.

tramwaje w Mediolanie
zabytkowe tramwaje na ulicach Mediolanu (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

W Mediolanie wciąż obecne są urokliwe tramwaje, jednak sukcesywnie wycofuje się je z użytku. Są świetnym sposobem na transport w centrum miasta. Mediolańskie tramwaje zazwyczaj są bardzo stare, w kiepskim stanie technicznym. Tramwaje obsługują ścisłe centrum, na obrzeżach jeżdżą autobusy komunikacji miejskiej i trolejbusy.

metro w Mediolanie
metro w Mediolanie (fot. Ł. Ropczyński, kierunekwlochy.pl)

Mediolan ma aż cztery linie metra: M1 (oznaczona kolorem czerwonym), M2 (zielona), M3 (żółta) i M5 (fioletowa). Linia M1 ma 27 km, liczy 38 stacji, w tym tę dla turystów najważniejszą - stację Duomo. Duomo jest stacją przesiadkową M1 krzyżuję się tam z M3. Linia M2 liczy 40 km i 35 stacji, a linia M3 liczy 17 km i 21 stacji. Dla fanów komunikacji miejskiej największą atrakcją jest linia M5, która jest jedną z najnowocześniejszych linii metra na świecie. Wszystko jest tam zautomatyzowane. W pociągach nie ma maszynistów, a wejścia z peronu do metra zabezpieczone są przez szklane drzwi. Otwierają się one tylko wtedy, gdy na stacji zatrzyma się pociąg metra.

Mediolan ma najlepszą sieć metra spośród wszystkich włoskich miast. Metro kursuje od godziny 6:00 do 24:00. W nocy zastępuje go nocna komunikacja autobusowa.

Czytaj więcej: metro w Mediolanie – bilety, ceny

Trwają prace nad projektami dotyczącymi budowy kolejnych dwóch linii metra

Począwszy od 2010 roku funkcjonuje system wypożyczania rowerów, dostępnych w bezobsługowych wypożyczalniach rozmieszczonych na obszarze ścisłego centrum. Park rowerowy systemu transportu rowerowego obejmuje 3650 rowerów.

Miasta Partnerskie

  • Betlejem (Palestyna)
  • Birmingham (Anglia)
  • Boston (Stany Zjednoczone)
  • Chicago (Stany Zjednoczone)
  • Kraków (Polska)
  • Dakar (Senegal)
  • Frankfurt nad Menem (Niemcy)
  • Lyon (Francja)
  • Melbourne (Australia)
  • Osaka (Japonia)
  • Sankt Petersburg (Rosja)
  • São Paulo (Brazylia)
  • Szanghaj (Chińska Republika Ludowa)
  • Tiencin (Chińska Republika Ludowa)
  • Tel Awiw-Jafa (Izrael)
  • Saloniki (Grecja)
  • Toronto (Kanada)
  • Belgrad (Serbia)

    Ocena miejsca

    2.9/5 gwiazdek (1284 głosy)
    Mediolanskie zmagania...
    zdecydowanie brakuje informacji o pladze kieszonkowcow w Mediolanie. Mysmy najpierw doswiadczyly, pozniej nas oswiecono na jaka skale turysci sa tam okradani... nie ma co - mozna uznac to za jedna z niezapomnianych atrakcji tego pieknego miasta :)
    patia
    #1
    2013-05-21
    19:29:05

    Napisz komentarz do artykułu

    If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
     
    Pola wymagane *
    Booking.com