Florencja w 3 dni. Co warto zobaczyć? Praktyczny plan zwiedzania

310,9 tysięcy

Florencja to stolica Toskanii, kolebka renesansu i jedno z najchętniej odwiedzanych miast we Włoszech. Mówi się o niej, że to nie jest miasto z zabytkami. To miasto-zabytek, które jak magnes przyciąga turystów z całego świata. Nigdzie indziej nie sąsiaduje ze sobą tylu mistrzów renesansu. Tu przeprowadzali swoje eksperymenty Leonardo da Vinci i Galileusz, tu tworzyli najwięksi mistrzowie pędzla i dłuta: Giotto, Cimabue, Botticelli i Michał Anioł. Tutaj narodził się sympatyczny kłamczuch Pinokio.

Michał Anioł mówił, że „Italia to ogród Europy, Toskania – ogród Italii, Florencja – kwiat Toskanii”.

Jeśli poszukujesz rzetelnych wiadomości z Włoch oraz wakacyjnych inspiracji, porad i darmowych przewodników to zapraszam Cię do obserwowania naszego konta na Instagramie.

Zapraszam Cię do naszego przewodnika po Florencji, w którym znajdziesz:

• 5 zasad, o których warto pamiętać planując zwiedzanie Florencji;
• plan zwiedzania Florencji w 3 dni, w tym trasa dla „jednodniowych turystów”;
• mapy google z trasą zwiedzania na każdy dzień;
• przystępne opisy i mnóstwo porad praktycznych – bez encyklopedycznej wiedzy i informacji bezmyślnie przepisywanych z internetu;
• linki do oficjalnych stron z biletami wstępu do zabytków i muzeów – aby ominąć kolejkę na miejscu;
• polecane noclegi – zarówno w ścisłym historycznym centrum jak i dla osób, które chcą bezpieczne zaparkować przed hotelem;
• polecane restauracje i toskański street food na trasie zwiedzania;
• bezpieczne, sprawdzone przez nas parkingi poza strefą ZTL.

Pierwsza wersja tego przewodnika powstała w 2013 r. Następnie – na bazie doświadczeń z każdej kolejnej podróży do Florencji – ten artykuł był przebudowywany i aktualizowany. To najnowsza wersja naszego przewodnika z informacjami aktualnymi na wrzesień 2024 r.

Florencja w praktyce – na co się przygotować?

Florencja jest jednym z najchętniej odwiedzanych włoskich miast. Więcej turystów przyjeżdża tylko do Rzymu, Wenecji i – tutaj szacunki bywają różne – prawdopodobnie też do Mediolanu.

Stolica Toskanii liczy 360 tys. mieszkańców, czyli stosunkowo niedużo, ale dodatkowo miasto odwiedza aż 11 milionów turystów rocznie. Kumulują się oni w samym centrum, wokół katedry, przy Palazzo Vecchio, obok Gallerii degli Uffizi oraz oczywiście na Ponte Vecchio.

Spodziewaj się więc, że pierwsze wrażenie po przyjeździe do Florencji, to będzie kontakt z dużym tłumem, a latem dodatkowo z męczącym upałem. Ponadto w ścisłym, historycznym centrum spotkasz handlarzy, nielegalnych imigrantów, których w ostatnich latach jest coraz więcej i kieszonkowców, chociaż ci ostatni nie rzucają się w oczy. Nie trać więc czujności i pilnuj portfela.

Około godziny 10:00 w mieście zaczynają pojawiać się „jednodniowi turyści”. Ich celem jest zazwyczaj zrobienie selfie na Piazza della Signoria oraz z Mostem Złotników w tle. Brakuje im czasu, chęci i cierpliwości aby zwiedzić Gallerię degli Uffizi albo wyjść na kopułę katedry Santa Maria del Fiore.

5 zasad, o których warto pamiętać planując zwiedzanie Florencji

1. Jeśli przyjeżdżasz samochodem, to postaraj się być na parkingu przez godz. 9:30. W sezonie, po godz. 10:00 zostają wolne już tylko pojedyncze miejsca parkingowe.
2. Latem we Florencji jest naprawdę gorąco. Zabierz wodę i nakrycie głowy. Nie staraj się zobaczyć wszystkiego w jeden dzień goniąc od zabytku do zabytku. Tego typu zwiedzanie zniechęci Cię do Florencji.
3. Przygotuj wstępnie plan zwiedzania, a jeśli planujesz wejść na kopułę katedry albo odwiedzić Gallerię degli Uffizi, to bilety kup wcześniej przez internet. Unikniesz stania w kolejce, ale będziesz narażony na zazdrosne spojrzenia tych, którzy o takiej możliwości nie wiedzieli albo nie pomyśleli.
4. Uważaj na złodziei i kieszonkowców. Ci pierwsi mogą rozbić szybę w samochodzie jeśli wybierzesz niebezpieczny parking. Ci drudzy tworzą sztuczny tłok i łatwo wykorzystują okazję. Kieszonkowcami wbrew pozorom nie muszą być imigranci. Często są to gangi młodych, dobrze wyglądających nastolatek, które tworzą sztuczny tłok w autobusach i tramwajach.
5. Niektóre muzea i restauracje zamknięte są w każdy poniedziałek – chociażby Galleria degli Uffizi oraz Galleria dell’Accademia w tym dniu są nieczynne. Dlatego najlepiej przyjechać pomiędzy wtorkiem, a niedzielą. W środy, czwartki i piątki muzea są odrobinę mniej zatłoczone, niż we wtorki i w weekendy.

Dlaczego Florencja w jeden dzień to kiepski pomysł?

Zwiedzanie Florencji w jeden dzień daje pewną namiastkę wyjątkowości tego miasta, ale równie dobrze może na długo zniechęcić do ponownej wizyty przez tłumy, kolejki, zgiełk i upał. O tym często piszą polscy turyści na facebookowych grupach.

Pomijając to, jednodniowa wizyta to zazwyczaj zbyt krótko, aby odwiedzić jedno ze słynnych muzeów. Amerykanie i Japończycy planując podróż marzeń do Europy, wiele tygodni wcześniej rezerwują wizyty w Gallerii degli Uffizi, Gallerii dell’Accademia czy Palazzo Pitti. Dlatego – będąc na wakacjach w Toskanii – warto dla Florencji zaplanować 2-3 dni, zamiast kilkugodzinnego biegania po mieście i „zaliczania” kolejnych selfie.

Zupełnie inne wrażenia są wtedy, gdy w centrum Florencji zostaje się na noc. Do godziny 10:00 jest jeszcze stosunkowo luźno. Dlatego najlepiej na godziny poranne – gdy nie ma jeszcze tłumów – zarezerwować wejście do Gallerii degli Uffizi. Zresztą ostatnio Galleria Uffizi ma ciekawą promocję, w której poranne bilety są sporo tańsze niż bilety sprzedawane na późniejsze godziny.

Po 17:00 – gdy odjeżdżają autokary z turystami – znów robi się przyjemniej, a w nastrojowym oświetleniu Florencja wygląda nieco magicznie i tajemniczo.

Dobrze mieć hotel blisko centrum, aby w trakcie zwiedzania, wrócić do pokoju, odświeżyć się i wypoczętym znów spacerować ulicami miasta.

Gdzie spać we Florencji?

• Hotel Palazzo Benci*** – hotel w ścisłym centrum Florencji o dobrym stosunku ceny do jakości. Genialna lokalizacja bardzo blisko do kluczowych zabytków i blisko dworca kolejowego. Hotel mieści się w XV-wiecznym budynku, klimatyzowane pokoje, wifi w pokojach, śniadanie wliczone w cenę noclegu. Warto!

• The Market Urban Hotel**** – świetnie oceniany hotel w samym centrum Florencji, a przy tym tańszy i nowszy niż inne popularne hotele w centrum. Bardzo dobra lokalizacja, 100 m od Mercato Centrale i 200 m od dworca kolejowego i 600 m od katedry. Ładne, czyste i nowe pokoje.

• NilHotel Florence**** – we Florencji trudno znaleźć hotel z bezpiecznym, prywatnym parkingiem, a NilHotel Florence**** ma dwa bezpłatne parkingi dla swoich gości – parking podziemny pod hotelem oraz ogrodzony parking przed hotelem. Mimo, że hotel ma już swoje lata, to dobry wybór dla osób, które chcą do Florencji przyjechać własnym samochodem. W pobliżu znajduje się przystanek, z którego odjeżdżają autobusy do zabytkowego centrum Florencji. Bilety można kupić w recepcji. Śniadania serwowane są w formie bufetu, w pokojach jest wifi i klimatyzacja. Nowy basen zewnętrzny jest dostępny za dodatkową opłatą.

• Firenze Camping in Town – zadbany kemping położony 5 km od centrum, tuż nad rzeką Arno. Są tu dwa odkryte baseny i nowoczesne domki bungalow, z klimatyzacją, łazienką, pościelą i ręcznikami. Można wykupić śniadania. Na kempingu jest restauracja. Dużą zaletą jest też bezpłatny parking – szczególnie jeśli do Florencji jedziesz własnym samochodem, to tutaj będziesz go mógł bezpiecznie zaparkować.

Florencja w jeden dzień – plan zwiedzania

Historyczne centrum Florencji wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Niemal wszystkie najważniejsze zabytki i atrakcje znajdują się stosunkowo blisko siebie. Dlatego miasto najlepiej zwiedza się pieszo. W przeciwieństwie do Rzymu czy Mediolanu, we Florencji zazwyczaj nie warto korzystać z komunikacji miejskiej. Poniższa mapa google obrazuje proponowaną przeze mnie trasę pierwszego dnia we Florencji.

Katedra Santa Maria del Fiore

Po przyjeździe do Florencji turyści swoje pierwsze kroki kierują zazwyczaj w stronę Piazza del Duomo, przy którym znajdują się najważniejsze i najbardziej spektakularne zabytki Florencji: katedra Santa Maria del Fiore, baptysterium i dzwonnica Giotta.

Piazza del Duomo to serce Florencji – miejsce, które zawsze tętni życiem. Tłum turystów skutecznie uniemożliwia zrobienie pamiątkowego zdjęcia, z katedrą w tle. To jednak w niczym nie przeszkadza. Skupmy się na tym co najważniejsze.

Duomo, czyli katedra Santa Maria del Fiore, swego czasu była największą katedrą na świecie. Dziś w tej klasyfikacji jest w pierwszej dziesiątce. Budowa katedry rozpoczęła się 1296 r. i trwała przez kolejnych 140 lat. Budowę finansował nowo nałożony na mieszkańców miasta podatek od nieruchomości.

Ciekawostką jest fakt, że fasada katedry, której pierwszym autorem był Arnolf di Cambio, została nieukończona, a w 1585 r. została zburzona. Neogotycka fasada, którą podziwiać możemy obecnie, pochodzi dopiero z 1887 r. Ściany zewnętrzne wyłożone są białym, czerwonym i zielonym marmurem. W zależności od koloru sprowadzano go odpowiednio z innych miast Toskanii: Carrary, Sieny i Prato. Zwróć uwagę jak misternie wykonane są detale na fasadzie.

Do dziś we Florencji nie powstał budynek wyższy od Dumo, która liczy sobie 107 m. Wokół katedry jest dość ciasno. W przeciwieństwie do innych włoskich miast, tutaj nie ma dużego placu, który odsuwałby sąsiednią zabudowa od katedry. To utrudnia podziwianie świątyni i powoduje, że fasadę katedry trudniej sfotografować klasycznym aparatem. Oczywiście turyści z najnowszymi iphonami i szerokokątnymi obiektywami nie zwracają na to uwagi, ale robiąc klasyczne zdjęcia, trzeba długo szukać idealnego ujęcia.

Zwiedzanie wnętrza katedry

Mimo ogromnej kolejki warto też zajrzeć do wnętrza Santa Maria del Fiore. W porównaniu z zachwycającą fasadą, wnętrze sprawia wrażenie surowego i prostego.

O czym warto pamiętać przed zwiedzaniem wnętrza katedry?

• Wstęp jest bezpłatny, ale katedra jest otwarta dla zwiedzających tylko w określonych godzinach. Na oficjalnej stronie internetowej katedry https://duomo.firenze.it/ sprawdź przed przyjazdem aktualne godziny otwarcia (zależne od daty). Do wnętrza katedry nie obowiązują więc bilety. Ze względu na nabożeństwa katedra jest zamknięta dla zwiedzających w niedziele i podczas uroczystości religijnych.
• Wejście na kopułę i dzwonnicę jest płatne i wymaga wcześniejszej rezerwacji przez internet. Bilety można też kupić w kasie na miejscu, na prawo od katedry, ale spodziewaj się tam dużej kolejki. Dlatego zalecana jest rezerwacja internetowa.
• Pamiętaj o odpowiednim ubiorze. Nawet w czasie upałów do środka nie są wpuszczane osoby z odsłoniętymi ramionami, w zbyt krótkich spodenkach, w kapeluszach czy w sukienkach, które odsłaniają zbyt wiele.
• Wstęp na kopułę, dzwonnicę i do muzeum jest zabroniony z dużymi torbami i plecakami.

Po wejściu do środka pierwsze wrażenie to duży kontrast pomiędzy bogatą fasadą, a pozornie skromnym wnętrzem. Nawy wyznaczają potężne filary i obszerne gotyckie łuki. Światło do środka katedry wpada przez 44 witraże zaprojektowane w XIV-wieku przez artystów z Florencji. Na ścianach można podziwiać dzieła sztuki z różnych epok i różnych artystów, w tym słynne arcydzieła z XV wieku. Natomiast gigantyczne sklepienie kopuły Brunelleschiego – nad ołtarzem głównym – zdobi jedno z najwspanialszych malowideł w historii sztuki. Fresk autorstwa Vasariego przedstawia Sąd Ostateczny.

Bilety do kompleksu katedralnego

Jak już wspominałem wstęp do wnętrza katedry jest bezpłatny, ale pozostałe części kompleksu katedralnego dostępne są tylko dla osób, które wykupiły bilety.

Porada praktyczna: na miejscu znajduje się kasa biletowa, ale ustawiają się do niej długie kolejki. Dlatego rekomendowany jest wcześniejszy zakup biletów przez internet na oficjalnej stronie https://duomo.firenze.it/ – jeśli dostępność biletów na oficjalnej stronie jest już wyczerpana, to bilety zazwyczaj są jeszcze dostępne u popularnego pośrednika Tiqets.

Dostępne są trzy rodzaje biletów:

• 30 euro / ulgowy 12 euro – Brunelleschi Pass – umożliwiający pełne zwiedzanie za pomocą jednego biletu: baptysterium San Giovanni, dzwonnica Giotta, Kopuła Brunelleschiego, Muzeum Opera del Duomo i starożytna bazylika Santa Reparata. Ważność rozpoczyna się od daty wybranej na wizytę na kopule.
• 20 euro / ulgowy 7 euro – Giotto Pass – bilet upoważnia do wejścia na dzwonnicę Giotta, baptysterium San Giovanni, Muzeum Opera del Duomo i do starożytnej bazyliki Santa Reparata. Ten bilet nie upoważnia do wstępu na kopułę!
• 15 euro / ulgowy 5 euro – Ghiberti Pass – najtańszy rodzaj biletu upoważnia tylko do wstępu do baptysterium San Giovanni, Muzeum Opera del Duomo i do starożytnej bazyliki Santa Reparata.

Porada praktyczna: dzieciom w wieku od 7 do 14 roku życia przysługują bilety ulgowe. Ponadto studenci – także z Polski – mogą kupić Ghiberti Pass w cenie 5 euro. Bilet bezpłatny przysługuje dzieciom poniżej 7 roku życia oraz osobom niepełnosprawnym i osobie im towarzyszącej.

Turyści często mają problem ze znalezieniem wejścia do poszczególnych części kompleksu katedralnego. Zwróć uwagę na oznaczenia na poniższej grafice.

Wejście na Kopułę Brunelleschiego

Planując przyjazd do Florencji warto wcześniej zarezerwować wstęp na Kopułę Brunelleschiego. To świetny punkt widokowy i idealne miejsce do pamiątkowych zdjęć. Pamiętaj, że na kopułę prowadzą aż 463 schody! Nie ma windy dlatego to atrakcja tylko dla osób o dobrej kondycji fizycznej. Wspinaczka nie jest zalecana dla osób z chorobami serca lub cierpiących na zawroty głowy i klaustrofobię.

Kopuła uznawana jest za architektoniczne arcydzieło. Filippo Brunelleschi opracował pionierski sposób wzniesienia tak ogromnej kopuły bez drewnianych wzmocnień ponieważ nie byłyby one w stanie wytrzymać takiego ciężaru. Podczas budowy nie było też rusztowania. Wzniesiona z kamienia i cegły kopuła powstawała w latach 1420-1436 i do dziś jest największym murowanym sklepieniem na świecie.

Dzwonnica katedry – Campanile di Giotto

Tuż obok katedry znajduje się wysoka na niemal 85 m dzwonnica. Jej budowę w 1334 r. rozpoczął Giotto – najważniejszy żyjący wówczas artysta. Jego nazwisko na zawsze związało się z budowlą. Później prace kontynuował kolejny wielki twórca renesansu – Andrea Pisano. Prace budowlane ukończono w 1359 r.

Turyści mogą wejść na taras widokowy na górze dzwonnicy, skąd rozpościera się przepiękny widok na panoramę Florencji. Po drodze trzeba pokonać 414 schodów. Podobnie jak wyjście na kopułę, wyjście na dzwonnicę to także atrakcja dla osób o dobrej kondycji fizycznej.

Fasada dzwonnicy – podobnie jak fasada katedry – w całości jest pokryta białym, czerwonym i zielonym marmurem.

Baptysterium

Naprzeciwko katedry Santa Maria del Fiore znajduje się Baptysterium św Jana. To jedna z najstarszych budowli we Florencji. Zabytek, który widzimy dzisiaj, poświęcony w 1059 r. przez papieża Niccolò II, jest być może wynikiem rozbudowy dawnego baptysterium z IV wieku.

Baptysterium posiada trzy pary drzwi wykonane z brązu. Najstarsze są drzwi południowe, czyli od strony rzeki Arno. Ich autorem jest rzeźbiarz z Pizy – Andrea Pisano. Znajdują się na nich płaskorzeźby będące scenami z życia Jana Chrzciciela, który jest jednocześnie patronem Florencji i któremu baptysterium zostało poświęcone. Prace nad drzwiami zakończyły się w 1336 r.

Ponad 80 lat później, w 1424 r., Lorenzo Ghiberti ukończył północne drzwi, które są znacznie doskonalsze pod względem artystycznym niż praca jego poprzednika od strony południowej. Drzwi północne zdobi 20 scen z Nowego Testamentu, a dolne 8 kwater przedstawia Ewangelistów i czterech Doktorów Kościoła.

Jednak najpiękniejsze są drzwi wschodnie, nazwane „Bramą Raju” (wł. Porta del Paradiso), które powstały jako ostatnie (w latach 1425-1452) i które bezpośrednio sąsiadują z katedrą. To przy nich zazwyczaj gromadzi się większa grupa turystów. Jako jedyne są pozłacane, a na ich 10 kwaterach znajdują się sceny ze Starego Testamentu.

Wszystkie trzy pary drzwi są jedynie kopią – oryginały znajdują się po przeciwnej stronie katedry, w Museo dell’Opera del Duomo.

Museo dell’Opera del Duomo

Za katedrą znajduje się budynek muzeum – Museo dell’Opera del Duomo w którym przechowywane są dzieła sztuki pochodzące z katedry, dzwonnicy i baptysterium lub z nimi związane. Można też poznać historię budowy katedry.

To wyjątkowo ciekawe miejsce, chociaż niepozorne drzwi wcale nie sugerują, że warto tutaj wstąpić.

Jednym z najważniejszych miejsc w Muzeum jest dziedziniec, na którym młody Michał Anioł wyrzeźbił większą część postaci Dawida. Obecnie znajdują się tam odrestaurowane płyty „Bramy Raju”, o których wspominałem w poprzednim akapicie.

Bazylika San Lorenzo

Kolejnym punktem w planie zwiedzania Florencji powinna być Bazylika San Lorenzo. To kościół wzniesiony w XV wieku, który zaprojektował słynny florencki architekt Filippo Brunelleschi. Ten sam, który przeszedł do historii architektury projektując kopułę katedry Santa Maria del Fiore, o której wspominałem w jednym ze wcześniejszych akapitów.

Fasada Bazyliki jest surowa – pozostała nieukończona. Za projekt fasady odpowiedzialny był Michał Anioł, ale zerwał on podpisaną umowę na budowę fasady po tym jak władze Florencji nie zgodziły się na użycie marmuru z Carrary. Natomiast obecnie wewnątrz można zobaczyć model niezrealizowanej nigdy fasady.

W Bazylice zachowały się wspaniałe dzieła sztuki, takie jak XV-wieczna Stara Zakrystia Filippo Brunelleschiego. Można w niej podziwiać epizody z życia św. Jana Ewangelisty wykonane przez Donatella, który – w XV wieku – wykonał również drzwi z brązu.

Piazza della Signoria

Z Bazyliki San Lorenzo w niespełna 10 minut można dojść piechotą do Piazza della Signoria. To drugi – obok Piazza del Duomo – najważniejszy plac we Florencji. Ten pierwszy skupia wokół siebie budynki religijne. Natomiast drugi plac od wieków jest centrum życia politycznego.

Przy Piazza della Signoria znajduje się XIV-wieczny Palazzo Vecchio oraz Loggia dei Lanzi. Ponadto w centralnej części placu znajduje się Fontanna Neptuna z XVI wieku. Natomiast przy wejściu do Palazzo Vecchio usytuowana jest kopia Dawida Michała Anioła. Oryginał znajduje się w bezpiecznym miejscu – w Gallerii dell’Accademia.

Dodatkowo w bezpośrednim sąsiedztwie, ale już poza placem, znajduje się wejście do Gallerii degli Uffizi.

Palazzo Vecchio i Torre di Arnolfo

Palazzo Vecchio nieprzerwanie od siedmiu wieków jest siedzibą władz – w przeszłości książąt, a obecnie burmistrza Florencji. Budynek powstał w XIII i XIV wieku. W przeszłości przed pałacem stały posągi, w tym m.in. słynny Dawid autorstwa Michała Anioła. Obecnie ze względów bezpieczeństwa znajdują się tutaj ich wierne kopie.

Na pierwszym piętrze znajduje się Salone dei Cinquecento czyli Sala Pięciuset. Największa i najważniejsza pod względem artystycznym sala na terenie pałacu, pierwotnie miała być ozdobiona przez Michała Anioła i Leonarda da Vinci, ale ich projekty nie zostały zrealizowane. Dlatego w późniejszym czasie poprzednie projekty zostały zastąpione przez freski Vasariego. Natomiast na drugim piętrze mieściły się w przeszłości prywatne pokoje dworu Medyceuszy.

Palazzo Vecchio w dużej części udostępniony jest dla zwiedzających. Jednak za darmo można wejść jedynie na dziedziniec.

Turyści mogą też wejść na 94-metrową wieżę Torre di Arnolfo. Została ona zbudowana około 1310 r. To kolejny wspaniały punkt widokowy we Florencji. Wyjście na wieżę nie jest zalecane osobom o słabej kondycji. Dzieci (w wieku od 6 do 18 lat) mogą wyjść tylko z opiekunem. Młodsze dzieci mają zakaz wstępu. Ponadto w przypadku deszczu wieża jest zamykana dla zwiedzających.

Porada praktyczna: bilety wstępu do Palazzo Vecchio i na Torre di Arnolfo można kupić w kasie na miejscu lub przez internet na oficjalnej stronie https://bigliettimusei.comune.fi.it/ – bilet do Palazzo Vecchio kosztuje 12,50 euro. W takiej samej cenie są bilety na Torre di Arnolfo. Przy rezerwacji internetowej dodatkowo doliczana jest opłata 1 euro do każdego z zakupionych biletów.

Loggia dei Lanzi

Naprzeciwko Palazzo Vecchio, przy Piazza della Signoria, znajduje się Loggia dei Lanzi z charakterystycznymi trzema arkadami. Została zbudowana w XIV wieku i początkowo służyła przede wszystkim jako główne miejsce, w którym odbywały się uroczystości na placu. Dodatkowo miała tę zaletę, że w przypadku złej pogody chroniła oficjeli przed deszczem.

Obecnie jest to małe, darmowe muzeum na świeżym powietrzu, w którym oglądać można starożytne posągi rzymskie i renesansowe rzeźby.

Most Złotników czyli Ponte Vecchio

Z Piazza della Signoria jest już bardzo blisko do kolejnego symbolu Florencji, czyli Ponte Vecchio. Jednak najpierw warto się zatrzymać zaraz za budynkiem Galerii degli Uffizi, nad brzegiem rzeki Arno. To świetny i bardzo popularny wśród turystów punkt widokowy do pamiątkowych zdjęć z Ponte Vecchio w tle.

Potoczna nazwa – Most Złotników – wywodzi się z faktu, że na moście od wieków swoje sklepy mają jubilerzy. Most został wybudowany w 1345 r. Wcześniej w tym miejscu był most drewniany. Jednak zaraz po oddaniu nowego, murowanego mostu nie było tu jeszcze sklepów jubilerskich. Zaczęły powstawać sukcesywnie pod konie XVI wieku. Wcześniej znajdowały się tutaj stoiska rzeźników i sprzedawców ryb.

Na szczęście środkowa część mostu pozostała niezabudowana. Można więc podziwiać stamtąd obie strony Florencji.

Ciekawostką jest fakt, że w XVI w. na prośbę Kosmy I wybudowany został specjalny, zadaszony korytarz prowadzący od Palazzo Pitti do Palazzo Vecchio. Po drodze korytarz przechodzi przez Ponte Vecchio. Korytarz przetrwał do dziś i jest nazywany korytarzem Vasariego, od nazwiska projektującego go architekta. Obecnie przechodzi on renowację, ale według planów jeszcze w 2024 r. ma być udostępniony zwiedzającym Gallerię Uffizi (prawdopodobnie w ramach dodatkowego biletu).

Kościół Santa Croce

Przedostatnim punktem w planie jednodniowego spaceru po Florencji jest Piazza Santa Croce, przy którym znajduje się kościół Santa Croce – jedna z najważniejszych świątyń franciszkańskich we Włoszech. Z zewnątrz podziwiać można marmurową, białą fasadę, dzwonnicę oraz pomnik Dantego, który znajduje się na schodach, po lewej stronie kościoła.

Kościół Santa Croce ma szczególne znaczenie dla Florencji, ponieważ jest miejscem spoczynku dla wielu wybitnych mieszkańców miasta. Pochowaniu tu zostali m.in. Galileusz, Machiavelli i Michał Anioł. Ten ostatni spoczął w grobowcu Santa Croce, mimo że ostatnie 25 lat życia spędził w Rzymie.

Piazzale Michelangelo i piękna panorama Florencji

Na zakończenie pierwszego dnia we Florencji proponuję spacer na Piazzale Michelangelo. To bardzo popularny wśród turystów plac położony na wzgórzu, po drugiej – w stosunku do katedry Duomo – stronie rzeki Arno. To darmowy punkt widokowy, z którego można zrobić pamiątkowe zdjęcia panoramy Florencji. Można tu dojechać autobusem miejskim, ale najlepiej iść pieszo. Idzie się przyjemnie i nie potrzeba żadnej mapy, ponieważ wzgórze widać z daleka.

Piękne zdjęcia można stąd zrobić przez cały dzień. Wieczorem słońce zachodzi dokładnie na wprost. Wielu miłośników fotografii rozstawia tutaj statywy nocą, gdy żółte latarnie efektownie rozświetlają panoramę Florencji.

Florencja w drugim dniu – plan zwiedzania

W drugim dniu zwiedzania Florencji trasa jest pozornie krótsza, ale w tym dniu zaplanowałem wizytę w kilku ważnych muzeach (wizyta w samej Galerii Uffizi to około 3 godziny zwiedzania). Podobnie jak w pierwszym dniu, także drugiego dnia zaplanowałem przerwę na obiad – około godziny 13:00, czyli pomiędzy zwiedzaniem Galerii Uffizi, a wizytą w Palazzo Pitti.

Przygotowując się do drugiego dnia zwiedzania warto wcześniej przez internet kupić wspólny bilet wstępu PassePartout 5 Days, upoważniający do wstępu do kilku najważniejszych zabytków – szczegóły znajdziesz w tekście poniżej. Pamiętaj o tym, że w samym Palazzo Pitti mieści się kilka muzeów – bilety kontrolowane są przy wejściu do każdego z nich (nie wyrzucaj więc pochopnie biletu).

Galleria degli Uffizi

W Galerii Uffizi znajdują się jedne z największych dzieł sztuki, jakie kiedykolwiek powstały. To jedno z najsłynniejszych muzeów na świecie i punkt obowiązkowy w trakcie pobytu we Florencji. W poszczególnych salach sąsiadują tu ze sobą dzieła takich artystów jak Botticelli, Correggio, Leonardo da Vinci, Rafael Santi, Perugino, Tycjan, Michał Anioł i Caravaggio.

Jednak muzeum jest zbyt duże, aby próbować go zwiedzić w trakcie jednodniowej wycieczki po Florencji dlatego umieściłem go w planie na poranek, w trakcie drugiego dnia pobytu w stolicy renesansu.

W XVI-wiecznych murach Galerii Uffizi spędzisz co najmniej 3 godziny. Liczba znajdujących się tutaj dzieł, rzeźb i obrazów dla przeciętnego zwiedzającego bywa przytłaczająca. Jednak 3 godziny to wystarczający czas, aby przejść przez większość sal z dłuższymi przystankami przy kilkunastu najważniejszych dziełach.

W trakcie zwiedzania możesz zaplanować przerwę w barze na dachu Gallerii Uffizi, aby napić się kawy lub wina z widokiem na Palazzo Vecchio. Ceny są dość wygórowane, ale przecież w takim otoczeniu, jest to zrozumiałe.

Bilety do Gallerii degli Uffizi

Kasy biletowe są dobrze oznakowane, ale dyrekcja Gallerii Uffizi oficjalnie rekomenduje zakup biletów przez internet – najlepiej bez pośredników, na jedynej oficjalnej stronie:
https://www.uffizi.it/

Aktualne na 2024 r. ceny biletów wstępu do Gallerii degli Uffizi:

• 25 euro – bilet wstępu normalny;
• 2 euro – bilet ulgowy dla obywateli Unii Europejskiej w wieku od 18 do 25 roku życia;
• bezpłatnie – dzieci i młodzież do 18 roku życia oraz osoby niepełnosprawne za okazaniem legitymacji osoby niepełnosprawnej.
• 19 euro – w sezonie normalny bilet wstępu w godzinach porannych pomiędzy 8:15, a 8:30 ma obniżoną cenę.

W przypadku zakupu biletów przez internet na oficjalnej stronie doliczane jest 4 euro opłaty rezerwacyjnej do każdego z biletów. Rezerwując bezpłatne bilety dla dzieci również dopłaca się 4 euro za internetową rezerwację.

Do muzeum wchodzi się na konkretny dzień i godzinę, którą wybiera się podczas zakupu biletu. To ważne – nie można się spóźnić. Bilety po raz pierwszy wstępnie kontrolowane są przy kolejce do wejścia. Następnie należy przejść przez kontrolę bezpieczeństwa (podobną do tych, jakie są na lotniskach), a później przechodzi się kontrolę biletów.

Należy przy sobie posiadać dokument tożsamości (dowód osobisty lub paszport). Może być potrzebny przy wejściu do Gallerii Uffizi, aby potwierdzić uprawnienia do bezpłatnego wstępu lub prawo do biletu ulgowego.

W pierwszą niedzielę miesiąca wstęp do Gallerii Uffizi jest bezpłatny. W tym dniu nie można zarezerwować biletów przez internet. Należy więc przygotować się na długie oczekiwanie w kolejce.

Porada praktyczna: jeśli na oficjalnej stronie pula biletów jest już wyczerpana, to sprawdź dostępność u zaufanego pośrednika jakim jest Tiqets. To sprawdzona firma, która sprzedaje bilety nieco drożej, ale dostępność jest u nich wyższa. Z tymi biletami także nie ma problemów przy wejściu do Gallerii Uffizi.

Wspólny bilet PassePartout 5 Days

Na oficjalnej stronie Gallerii Uffizi warto wybrać bilet o nazwie PassePartout 5 Days w cenie 38 euro. Upoważnia on do wstępu do trzech miejsc:

• Gallerii degli Uffizi;
• Palazzo Pitti;
• Ogród Boboli.

Ten bilet jest więc tańszy niż 3 oddzielne bilety do każdego z tych miejsc. Po kupnie PassePartout 5 Days najpierw należy odwiedzić Gallerię Uffizi, gdzie wchodzi się na konkretny dzień i godzinę podaną na bilecie.

Następnie do Palazzo Pitti i Ogrodu Boboli można wejść o dowolnej porze w ciągu 5 dni.

Najważniejsze dzieła w Gallerii degli Uffizi

W Gallerii Uffizi znajduje się bezcenny zbiór malarstwa z okresu renesansu. Podziwiać tu można dzieła wszystkich najważniejszych mistrzów włoskich z epoki renesansu, a także część obrazów z epoki wczesnego średniowiecza i baroku.

Przygotowując listę 15 najważniejszych dzieł, które warto zobaczyć w Gallerii Uffizi korzystałem z opracowań oficjalnego portalu „Visit Tuscany”, rekomendowanego przez region Toskania, a także z oficjalnej strony Gallerii Uffizi.

Ponadto bardzo pomocna była książka „Od Giotta do Caravaggia. Spacer po Galerii Uffizi” autorstwa dr Agaty Chrzanowskiej, historyczki sztuki i italianistki. Jeśli zamierzacie samodzielnie odwiedzić Gallerię Uffizi to naprawdę warto wcześniej przeczytać tę książkę i przeglądać ją w trakcie pobytu w muzeum. Agata obecnie wykłada historię sztuki na British Institute of Florence i jest licencjonowaną przewodniczką po Florencji.

1. Giotto – Madonna z Dzieciątkiem (wł. Maesta di Ognissanti), ok. 1300-1305 r.;
2. Paolo Uccello – Bitwa pod San Romano (wł. Battaglia di San Romano), ok. 1435-1440 r.;
3. Piera della Francesca – Portret Federica da Montefeltro i jego żony, Battisty Sforza (wł. Doppio ritratto dei duchi di Urbino), ok. 1473-1475 r.;
4. Sandro Botticelli – Narodziny Wenus (wł. Nascita di Venere), ok. 1485 r.;
5. Sandro Botticelli – Wiosna (wł. Primavera), ok. 1480 r.;
6. Kleomenes – Wenus Medycejska (wł. Wenus Medici), ok. I wiek p.n.e.;
7. Leonardo da Vinci – Adoracja Trzech Króli (wł. Adorazione dei Magi), ok. 1481-1482 r.;
8. Leonardo da Vinci – Zwiastowanie (wł. Annunciazione), ok. 1472-1476 r.;
9. Andrea del Verrocchia – Chrzest Chrystusa (wł. Battesimo di Cristo), ok. 1470-1476 r.;
10. Michał Anioł – Tondo Doni, ok. 1506-1508 r.;
11. Raffaello Sanzio – Madonna ze szczygłem (wł. Madonna del Cardellino), ok. 1505-1506 r.;
12. Agnolo Bronzino – Portret Eleonory de Toledo z synem Giovannim (wł. Ritratto di Eleonora di Toledo col figlio Giovanni), ok. 1545 r.;
13. Tycjan – Wenus z Urbino (wł. Venere di Urbino), 1538 r.;
14. Caravaggio – Bachus, 1596–1597 r.;
15. Caravaggio – Głowa meduzy (wł. Scudo con testa di Medusa), ok. 1596 r.

Palazzo Pitti

Po drugiej stronie rzeki Arno konieczne należy odwiedzić Palazzo Pitti. Budowę tego ogromnego pałacu rozpoczęła bardzo wpływowa we Florencji rodzina Pittich. Początkowo pałac był o wiele mniejszy, a za jego projekt podobno odpowiedzialny był Filippo Brunelleschi – ten sam, który zaprojektował słynną kopułę nad katedrą we Florencji. Jednak co do tego, kto naprawdę projektował Palazzo Pitti wciąż trwa spór historyków – nie jest to jasne.

Po śmierci bankiera Luca Pittiego, jego rodzina popadła w długi i musiała sprzedać pałac. Kupili go Medyceusze i rozbudowali jako swoją oficjalną rezydencję. W XVI w. Kosma I kazał rozbudować budynek o kolejne dwa skrzydła z tyłu. Przez wieki była to rezydencja toskańskich książąt.

W późniejszych wiekach mieścił się tu także dwór dwóch innych dynastii: dynastii Habsburgów-Lotaryngii (która zastąpiła Medyceuszy od 1737 r.) oraz królów Włoch z dynastii sabaudzkiej, którzy mieszkali w Palazzo Pitti od 1865 r.

Obecnie Palazzo Pitti stanowi największy kompleks muzealny we Florencji, na który składają się:

• Galeria Palatyńska (m.in. dzieła Rafaela i Tycjana);
• Apartamenty Królewskie;
• Galeria Kostiumów (wł. Galleria del Costume);
• Muzeum Skarbu Wielkich Książąt;
• Galeria Sztuki Współczesnej (wł. Galleria d’Arte Moderna).

Porada praktyczna: możesz kupić bilet wstępu tylko do Palazzo Pitti lub wybrać wspólny bilet PassePartout 5 Days, o którym wspominałem wcześniej. PassePartout 5 Days upoważnia do wstępu do Gallerii degli Uffizi, Palazzo Pitti i Ogrodu Boboli. Pamiętaj, że bilet jest kontrolowany kilka razy – przy wejściu do każdego z muzeów w Palazzo Pitti.

Ogród Boboli

Bezpośrednio za Palazzo Pitti znajduje się wspaniały Ogród Boboli. Popularnością cieszy się szczególnie wiosną i latem. Rodzina Medyceuszy wybudowała rozległy ogród, tworząc włoski styl ogrodowy, który stał się wzorem dla wielu europejskich dworów.

Ogród Boboli to muzeum na świeżym powietrzu, wypełnione starożytnymi i renesansowymi posągami. Ogrody zdobią również groty, z których najważniejszą jest słynna grota zrealizowana przez Bernardo Buontalentiego, a także duże fontanny, takie jak Fontanna Neptuna i Fontanna Oceanu.

Z górnej części Ogrodu Boboli można podziwiać panoramę Florencji.

Giardino Bardini

Na zakończenie drugiego dnia we Florencji proponuję jeszcze spacer do pobliskiego Giardino Bardini. Ogrodów we Florencji jest wiele, ale Giardino Bardini jest jednym z najpiękniejszych. Pełno tu różnorodnej zieleni, zacienionych alejek, rzeźb i fontann.

Schodami można wyjść na taras widokowy, z którego rozpościera się panoramiczny widok na Florencję. Ponadto w przylegającej do ogrodu Villi Bardini odbywają się wystawy czasowe, a także stała kolekcja dzieł sztuki współczesnego włoskiego artysty Pietro Annigonsi.

Porada praktyczna: z biletem wstępu do Ogrodów Boboli możesz wejść do Ogrodów Villi Bardini za darmo.

Florencja trzeciego dnia – co jeszcze warto zobaczyć?

Trzeciego dnia proponuję ponownie spacer po ścisłym, historycznym centrum miasta, w tym wizytę w słynnej Gallerii dell’Accademia. Natomiast po południu wybierz się – samochodem lub autobusem komunikacji miejskiej – do Fiesole. To urokliwa miejscowość położona na wzgórzu, z którego roztacza się panoramiczny widok na Florencję.

Palazzo del Bargello

W pięknym Palazzo del Bargello, którego budowę rozpoczęto w 1255 r., swoją siedzibę ma Museo Nazionale del Bargello. Jednak w przeszłości mieścił się tutaj urząd podestà, czyli burmistrza. Natomiast muzeum w tym miejscu powstało w 1865 r. na mocy dekretu królewskiego, co sprawia, że jest to pierwsze muzeum narodowe we Włoszech.

Ze względu na krótkie godziny otwarcia najlepiej przyjść tu z samego rana.

Wewnątrz podziwiać można między innymi najważniejszą we Florencji kolekcję rzeźb z okresu renesansu, w tym arcydzieła Michała Anioła oraz Donatella. Turyści zwiedzanie rozpoczynają od dużej sali, znajdującej się po prawej stronie na parterze. Wśród dzieł Michała Anioła zobaczyć trzeba słynną, marmurową rzeźbę Bachus (z 1497 r.), Madonnę z Dzieciątkiem (Tondo Pitti) oraz popiersie Brutusa (z 1540 r.).

Museo Nazionale del Bargello jest mniej popularne niż Galleria degli Uffizi oraz Galleria dell’Accademia. Nie ma tu aż tak dużych tłumów i długich kolejek po bilety. Muzeum ma 3 piętra. W trakcie zwiedzania nie przegap wykonanego z brązu Dawida, który uważany jest za najsłynniejsze dzieło Donatella.

Porada praktyczna: bilet wstępu do muzeum kosztuje 10 euro, a ulgowy 2 euro. Bilet ulgowy przysługuje młodzieży w wieku od 18 do 25 lat. Wstęp wolny w każdą pierwszą niedzielę miesiąca. Muzeum nieczynne jest we wtorki. W pozostałe dni otwarte od godz. 8:15 do 13:50.

Galleria dell’Accademia

Galleria dell’Accademia jest drugim – po Gallerii degli Uffizi – najważniejszym muzeum we Florencji. Turyści przychodzą tam przede wszystkim po to, aby zobaczyć oryginalną rzeźbę Dawida autorstwa Michała Anioła. Jednak w ostatnich latach władze muzeum wiele pracy włożyły w to, aby celem zwiedzających nie było tylko zobaczenie Dawida.

Dlatego wprowadzono szereg zmian. Zainstalowano nową, bardziej wydają klimatyzację, zmniejszono liczebność grup zwiedzających muzeum i opracowano nowe oznakowanie. Latem wydłużone zostały godziny otwarcia. Zapomniałbym o najważniejszym – inaczej ustawiono dzieła, niektóre bardziej wyeksponowano i podświetlono, znalazło się też miejsce dla nowych eksponatów. Dziś to nowoczesne, wysokiej jakości muzeum.

Od 2015 do 2013 r. liczba wizyt w muzeum wzrosła o 42%, a ostatnio Gallerię dell’Accademia odwiedziło rekordowe 2 mln osób w ciągu roku.

Mercato Centrale Florencja

W samym centrum Florencji – zaledwie 500 m od Gallerii dell’Accademia – znajduje się licznie odwiedzana, zarówno przez turystów jak i mieszkańców, hala targowa. Wcześniej w kwartale ulic Via dell’Ariento, Via Sant’Antonino, Via Panicale i Piazza del Mercato Centrale stały kamienice, podobne do tych, które do dziś znajdują się wokół hali targowej. W połowie XIX wieku podjęto decyzję o ich wyburzeniu, aby zrobić miejsce dla Mercato Centrale.

Obecnie w jednym budynku znajduje się targ, sklepy z lokalnymi produktami, street food, lokale gastronomiczne i restauracje. Można tu kupić lokalne sery, wędliny, mięso, owoce, warzywa, przetwory, przyprawy, oliwę z oliwek czy wino.

To miejsce pełne lokalnego folkloru, ale też gwaru, tłumu i hałasu. Nie tak tanie, jak niektórym może się wydawać, ale jednak mimo wszystko można zjeść tutaj taniej i szybciej niż wstępując do restauracji.

Zajrzyj koniecznie na pierwsze piętro gdzie znajdują się proste lokale gastronomiczne. To miejsce zostało na nowo stworzone w 2014 r. Można tu spróbować autentycznych, toskańskich specjałów. Wśród nich słynne lampredotto czyli kanapka z flakami gotowanymi na wolnym ogniu. Najlepsze lampredotto jest w „Da Nerbone”.

Do flaczków, nawet jeśli są okraszone toskańską legenda, trudno się przekonać dlatego w Mercato Centrale znajdziesz też gorące dania obiadowe, proste dania z ryb, owoce morza, pizzę na kawałki, sałatki, arancini, foccacię oraz tradycyjne kanapki z serem, wędliną i dodatkami. Ponadto są tu także przeróżne desery i sałatki owocowe.

Porada praktyczna: pierwsze piętro Mercato Centrale otwarte jest codziennie aż do północy. Natomiast targ na parterze jest czynny krócej – od poniedziałku do piątku od 7:00 do 14:00, a w sobotę od 7:00 do 17:00.

Kościół Santa Maria Novella

To trzeci – po katedrze Santa Maria del Fiore i kościele Santa Croce – najważniejszy kościół we Florencji. Świątynia zachwyca zarówno z zewnątrz jak i w środku. Jej budowę rozpoczęto w 1246 r., a zakończono dopiero w drugiej połowie XIV wieku. Nieco później, ponieważ w XV wieku ukończono budowę fasady, którą zdobią białe, zielone i różowe płyty marmurowe.

Wewnątrz kościoła jest fresk Masaccia Trójca Święta (1427), w połowie nawy, z lewej strony. Był jednym z pierwszych dzieł renesansu, w którym z powodzeniem zastosowano perspektywę. W 1427 r. florentyńczycy ustawiali się w kolejce, by zobaczyć obraz namalowany na płaskiej ścianie, wywołujący wrażenie trójwymiarowej przestrzeni.

Tim Jepson, przewodnik „Włochy”, National Geographic, str. 233

Ponadto w kościele Santa Maria Novella warto także zwrócić uwagę na trzy cykle fresków. Pierwszy z nich w kaplicy Filippa Strozziego z prawej strony prezbiterium – ich autorem jest Filippino Lippi. Drugie, ważniejsze freski, autorstwa Domenico Ghirlandaio przedstawiają sceny z życia Jana Chrzciciela i Madonny w kaplicy za ołtarzem głównym (kaplica Tornabuonich). Natomiast trzeci cykl fresków przedstawia Sąd Ostateczny, Raj i Piekło na ścianach kaplicy Strozzich z Mantui. Ich autorem jest florencki malarz Nardo di Cione. Freski Nardo di Cione są najstarsze, ponieważ powstały w połowie XIV wieku. Natomiast freski Lippiego i Ghirlandaio pochodzą z drugiej połowy XV wieku.

Dodatkowo warto zwrócić uwagę na brązowy krucyfiks Brunelleschiego z 1415 r., który znajduje się w Capella Gondi – kaplicy zaprojektowanej przez Giuliano da Sangallo, po lewej stronie od ołtarza.

Palazzo Strozzi

O XV-wiecznym, renesansowym Palazzo Strozzi raczej nie wspominają autorzy najpopularniejszych internetowych przewodników po Florencji. To miejsce – mimo że znajdujące się w ścisłym, historycznym centrum – jest ukrytym klejnotem Florencji. W przeszłości, aby zrobić dla niego miejsce, zburzono 15 innych budynków znajdujących się w tym miejscu.

Obecnie Palazzo Strozzi to nowoczesne miejsce czasowych wystaw – zarówno klasycznych jak i współczesnych. Obiekt nieustannie zadziwia zwiedzających poprzez innowacyjne oraz często interaktywne wystawy.

Porada praktyczna: Palazzo Strozzi otwarty jest codziennie od godz. 10:00 do 20:00. Ceny biletów oraz aktualne wystawy możesz sprawdzić na oficjalnej stronie https://www.palazzostrozzi.org/

Florencja podziwiana z Fiesole

Na koniec trzeciego dnia we Florencji proponuję Ci spacer po Fiesole. To zabytkowe miasteczko położone na wzgórzu, z którego rozpościera się panoramiczny widok na Florencję. Fiesole jest nawet starsze od Florencji, ponieważ zostało założone wcześniej, ale już od wielu wieków jest podporządkowane toskańskiej stolicy.

Co ciekawe w XIV i XV wieku klasa wyższa z Florencji w Fiesole budowała dla siebie okazałe wille. Zazwyczaj z pięknymi, rozległymi ogrodami. Z części z nich roztaczał się panoramiczny widok na Florencję. Pod tym względem nic się nie zmieniło. Na nieruchomości we Fiesole – szczególnie na domy i pałace z ogrodem- wciąż mogą sobie pozwolić jedynie najbogatsi.

Niewielkie centrum Fiesole skupione jest wokół Piazza Mino da Fiesole i to tam najlepiej kierować pierwsze kroki. O tym co zobaczyć w Fiesole i jak znaleźć punkty widokowe, wkrótce opublikuję oddzielny artykuł na blogu.

Porada praktyczna: z centrum Florencji do Fiesole jest około 9 km, ale droga samochodem zajmuje prawie pół godziny. Miejsca parkingowe znajdują się wzdłuż ulic. Możesz tam także pojechać autobusem linii 7 lokalnego przewoźnika Autolinee Toscane. Autobus odjeżdża z przystanku Stazione Nazionale, który znajduje się w sąsiedztwie dworca kolejowego Firenze Santa Maria Novella.

Florencja – położenie i komunikacja

Florencja położona jest w centrum regionu Toskania nad rzeką Arno, otoczona wzgórzami. Już w XI wieku takie położenie miało dla miasta znaczenia gospodarcze. Florencja leżała na szlaku transportowym Rzym – Paryż. Dzisiaj Florencja jest bardzo dobrze skomunikowana z resztą Europy i świata. Zachodnią obwodnicę miasta tworzy A1 (Autostrada del Sole) biegnąca z Mediolanu do Neapolu.

Natomiast z Florencji do wybrzeża Toskanii prowadzi autostrada A11 (nazywaną autostradą Firenze-Mare). Do tego dochodzą dwie drogi ekspresowe. Jedna do portowego Livorno, a druga do Sieny. We Florencji znajduje się także międzynarodowy port lotniczy i kilkanaście dworców kolejowych. Przez miasto przebiega linia kolei dużych prędkości (Neapol – Rzym – Florencja – Mediolan).

Florencja jest objęta strefą ZTL – co to oznacza?

Zabytkowe centrum Florencji objęte jest strefą ZTL. Strefa ZTL (zona a traffico limitato) to spory obszar ulic Florencji, po których mogą jeździć autobusy, taksówki i mieszkańcy posiadający specjalne zezwolenia. Nie mogą tam natomiast wjeżdżać turyści, którzy zazwyczaj nie mają zezwolenia. Wyjątkiem są sytuacje, kiedy na przykład zarezerwujesz hotel z parkingiem w ścisłym centrum i hotelowa recepcja zgłosi Twoje tablice rejestracyjne do operatora ZTL.

W praktyce nieświadomi turyści często wjeżdżają do strefy ZTL. Nie należy spodziewać się interwencji policji, ale to nie znaczy, że nie otrzymasz mandatu. Na granicy strefy ZTL zainstalowane są kamery, które automatycznie robią zdjęcia samochodom wjeżdżających bez zezwolenia. Później – nawet po roku – mandaty za wjazd do strefy ZTL przychodzą do Polski. Mogą wynosić od około 80 do ponad 300 euro.

Florencja samochodem – sprawdzone i bezpieczne parkingi

We Florencji mamy dwa sprawdzone parkingi, które są raczej bezpieczne i mają dobre opinie. Oczywiście pamiętaj o podstawowej zasadzie, aby nie zostawiać na widoku żadnych torebek, walizek, czy reklamówek. Jednak generalnie na tych parkingach nie było incydentów z rozbitymi szybami i kradzieżami. Przed podróżą sprawdź jeszcze aktualne opinie.

• Parcheggio Beccaria – od kilku lat nasz ulubiony parking we Florencji. To parking podziemny, który znajduje się na granicy strefy ZTL, ale jednocześnie bardzo blisko centrum. Jest monitorowany i dozorowany. To propozycja dla doświadczonych kierowców, którzy nie obawiają się wjeżdżać do centrum Florencji i jednocześnie dla tych, którzy mają dobrą orientację w terenie. Jeśli z trzypasmowej alei otaczającej historyczne centrum przypadkowo skręcisz w stronę centro storico, to natychmiast wjedziesz w strefę ZTL, a mandat przyjdzie do Polski. Jednak dla doświadczonego kierowcy przyjazd na ten parking nie będzie problemem. Parking kosztuje 1,70 euro za godzinę. Płaci się w automacie kartą lub gotówką za każdą rozpoczętą godzinę.

Parcheggio Beccaria, Viale Giovanni Amendola 7, 50121 Firenze

• Parcheggio Villa Costanza – to bezstresowa propozycja dla tych, którzy nie chcą wjeżdżać do centrum Florencji. Na ten parking zjeżdża się wprost z autostrady A1 na zjeździe Villa Costanza, a następnie do centrum jedzie się tramwajem w 20 minut. Postój do 4 godzin kosztuje 2 euro, postój do 10 godzin – 5 euro, a postój do 24 godzin – 7 euro. Obok parkingu znajduje się przystanek tramwaju linii T1, który jedzie do centrum. Bilet na tramwaj w cenie 1,70 euro można kupić w biletomacie.

Parcheggio Villa Costanza, Uscita Villa Costanza, A1, 50018 Scandicci

Zobacz więcej w oddzielnym artykule:

• Parking we Florencji i strefy ZTL – gdzie tanio i bezpiecznie zaparkować?

Florencja pociągiem – jak dojechać z innych miast?

Główny dworzec kolejowy we Florencji to Firenze Santa Maria Novella. Do Florencji z łatwością można przyjechać z innych dużych miast we Włoszech, a także z Pizy, gdzie znajduje się międzynarodowe lotnisko posiadające połączenia z Polską.

Można wybrać zarówno szybkie ekspresy Frecciarossa lub tanie pociągi regionalne i regionalne przyspieszone (wł. regionale veloce).

Porada praktyczna: bilety na pociągi regionalne i regionalne przyspieszone zawsze kosztują tyle samo. Bilet można więc kupić w kasie, w biletomacie lub przez internet tuż przed podróżą. Natomiast bilety na ekspresy warto kupić z wyprzedzeniem – wówczas są tańsze.

Przykładowe czasy przejazdu z Florencji:

• Piza – 51 min. (pociąg regionale veloce);
• Rzym – 1 godz., 36 min. (ekspres Fracciarossa);
• Bolonia – 38 min. (ekspres Fracciarossa);
• Padwa – 1 godz., 44 min. (ekspres Fracciarossa);
• Wenecja – 2 godz., 14 min. (ekspres Fracciarossa).

Porada praktyczna: rozkład jazdy możesz sprawdzić na oficjalnej stronie włoskich kolei trenitalia.com – tam też możesz kupić bilety. Jako stację docelową wpisz „Firenze S. M. Novella„. Ponadto w przypadku ekspresów warto także porównać ofertę Italo Treno – to prywatny przewoźnik, który jest konkurentem dla państwowych kolei Trenitalia.

Miło mi, że dotarłeś lub dotarłaś do końca tego przewodnika. Jeśli artykuł okazał się pomocny, zostaw proszę komentarz u dołu.

• Masz pytania? Napisz komentarz poniżej. Otrzymam powiadomienie i odpowiem Ci zazwyczaj w ciągu jednego dnia. Wróć tu na drugi dzień i sprawdź moją odpowiedź (nie czekaj na mailowe powiadomienie o odpowiedzi).
• Będzie nam miło, jeśli dołączysz do 69 000 osób, które obserwują nasze konto na instagramie.
• Prowadzimy też największy w Polsce włoski profil bloga na Facebooku, który zgromadził 173 000 zaangażowanych obserwatorów.
• Zapraszamy również na największą Facebookową Grupę miłośników Włoch, która liczy ponad 100 000 Członków. Tam porad udzielają także Czytelnicy!